Skip navigation

Tag Archives: Hoek van Holland

HOEK VAN HOLLAND – Bij rellen na afloop van een dancefeest in Hoek van Holland is een dode gevallen. Het slachtoffer, een 19-jarige man uit Rotterdam, is door een politiekogel om het leven gekomen. Agenten hebben gericht geschoten, nadat ze door relschoppers in het nauw gedreven waren, buiten het festivalterrein.

Op het feest Sunset Grooves was al de hele avond een grimmige sfeer. Er waren vechtpartijen en groepen jongeren scandeerden onder meer ‘Rotterdam Hooligans’. Ook gingen er geruchten dat er Ajax-fans op het terrein zouden zijn. Agenten in burger herkenden sommige bezoekers, omdat ze deel zouden uitmaken van de harde kern van Feyenoord.

Getrokken pistolen

De situatie liep uit de hand toen twee agenten in burger ingrijpen als bezoekers klappen krijgen van een stel hooligans. Zodra ze probeerden te communiceren met hun collega’s werden ze herkend. Direct richtte de groep zich op de agenten, die genoodzaakt waren om hun wapen te trekken. Vervolgens werden de eerste schoten gelost en het zouden niet de laatste zijn.

Bron: RTV Rijnmond

De vier agenten (de twee agenten in burger hadden inmiddels assistentie gekregen) gingen vervolgens richting een nooduitgang van het terrein.

Daarmee waren de agenten nog niet in veiligheid, want de relschoppers gingen in de achtervolging in het duingebied. Daar vormden de agenten een linie en lopen ze achteruit weg van het terrein, met de relschoppers voor hen. Ondertussen werden de agenten met tal van flessen bekogeld.

Meerdere agenten op het feestterrein, met de ruggen tegen elkaar. Bron: Youtube

Nadat de relschoppers een ‘charge’ uitvoerden, voorafgegaan door uitdagend aftellen, schoot de politie gericht. Daarbij werd het latere slachtoffer ook geraakt. Een aantal relschoppers zagen dat de man gewond was en pakten zijn lichaam en gooiden dat voor de politie.

Een kort ogenblik later arriveerde assistentie in de vorm van politie te paard. Zij wisten de relschoppers wel te verjagen.

‘Goed ziek van’

De gebeurtenissen van gisteravond en vannacht zorgen voor geschokte reacties. Deelraadsvoorzitter Paddy Roomer van Hoek van Holland zegt dat hij ‘er goed ziek van is’.

“We hebben ons twee jaar de schompes gewerkt om Hoek van Holland op de kaart te krijgen en werkgelegenheid te creëren. En dat wordt nu in één keer omgedraaid.”

(Paddy Roomer, deelraadsvoorzitter, RTV Rijnmond, 23-08-2009)

Chaotisch

Direct na het feest werd meteen gewezen naar de organisatie van Sunset Grooves. Er waren veel meer bezoekers dan verwacht (zo’n 30.000), vooral door de gratis toegang. Daarnaast was er nauwelijks beveiliging.

De beveiliging was niet anders dan andere jaren, benadrukt de organisatie, Tridee.

“Het visiteren zorgt er ook voor dat je je niet vertrouwd voelt en niet welkom bent. Onze manier heeft altijd gewerkt, ook al is dat nu moeilijk uit te leggen. Want in hoeverre was dit te voorkomen?”

(organisatie Sunset Grooves, RTV Rijnmond, 23-08-2009)

Ook wordt er gewezen naar de gemeente Rotterdam en de korpsleiding van de politie. Er zou een belofte gemaakt zijn dat de Mobiele Eenheid paraat zou staan, omdat bekend was dat er hooligans naar het feest zouden komen. Maar die ME staat is er uiteindelijk niet.


Hoe ging het verder?

In de maanden na het feest worden zeker 40 relschoppers opgepakt. Er worden ook straffen uitgedeeld tot vijftien maanden cel. De man die wordt gezien als aanstichter van de rellen, Asim B. moet zelfs naar een inrichting.

De schietende agenten worden uiteindelijk niet vervolgd. Een van de agenten heeft het slachtoffer niet geraakt en de ander handelde uit noodweer, oordeelt het Hof. Uiteindelijk krijgen sommige agenten zelfs smartengeld.

Agenten schreven ook een boek over de gebeurtenissen:

Ook komt er groot onderzoek naar het handelen van de politie en de gemeente rondom het strandfeest. De conclusies zijn hard. De hulpverlening was ‘ongecoördineerd en routinematig’. De risico’s werden onderschat en de agenten, die tegenover de overmacht stonden waren door de korpsleiding ‘in de steek gelaten’.

Korpschef Aad Meijboom kondigde daarna zijn ontslag aan. Burgemeester Aboutaleb had ‘grote veranderingen in het korps’ aangekondigd en Meijboom vond zichzelf niet de aangewezen persoon om die veranderingen door te voeren.

Sunset Grooves keerde niet meer terug. Organisatiebureau Tridee diende nog een schadeclaim in bij de gemeente Rotterdam, maar trok die later weer in. Het bureau hield kort daarop op te bestaan.

Burgemeester Aboutaleb heeft na de strandrellen de veiligheidseisen voor evenementen in de stad verscherpt. Het bekendste slachtoffer daarvan was de Fast Forward Dance Parade. Omdat de organisatie zelf de kosten voor de veiligheidseisen moest ophoesten, werd het evenement geschrapt.

Bronnen:

RTV Rijnmond – Vergeten Verhalen – Dansfeest Hoek van Holland loopt volledig uit de hand

Wikipedia – Standrellen Hoek van Holland

Instituut voor Veiligheids- en Risicomanagement (COT) – Reconstructie Strandrellen Hoek van Holland (2009)

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 21-08-2019

Verhaalnummer: 123

OUDDORP – Een groot deel van de Noordzeekust is vandaag bedekt met een dikke laag olie. De meldingen komen uit Walcheren, Schouwen-Duiveland, Goeree-Overflakkee, Voorne-Putten, Hoek van Holland tot aan Wassenaar. Tal van vogels zitten onder de olie. Veel van hen zijn inmiddels omgekomen.

De vervuiling lijkt het ergst bij Goeree-Overflakkee. Daar is bij Ouddorp over een lengte van zes kilometer een laag zwarte drab aangespoeld. Op sommige plekken is de strook met olie op het strand vijf meter breed.

Rijkswaterstaat  gaat zo snel mogelijk beginnen met het plaatsen van waarschuwingsborden en met de schoonmaakwerkzaamheden. Die werkzaamheden zullen nog zeker een paar dagen duren.

‘Ramp’

Volgens de Vogelbescherming is er sprake van ‘een ramp’. Tegenover NRC Handelsblad verklaarde adjunct-directeur N. de Haan dat slechts een klein deel van de besmeurde vogels gered kan worden. Veel dieren vluchten voor hun redders de zee in.

Simon ’t Hart van het ‘Nederlands stookolie-slachtofferonderzoek’ zei tegen Het Vrije Volk dat hij tijdens zijn onderzoek, dat nu tien jaar bezig is, nooit eerder zo’n slachting heeft meegemaakt als nu.

De angst bestaat dat een deel van de vogels die de ramp overleefd hebben, zo zwaar getroffen zijn, dat ze alsnog ingeslapen moeten worden.

Op zoek naar overlevers

Ondertussen zijn vrijwiiligers op zoek naar dieren die nog in leven zijn. Vrijwilligers van de Vogelklas Karel Schot uit Rotterdam haalden vandaag zestig levende vogels uit de branding bij Oostvoorne, Rockanje en de Maasvlakte.

Er ging veel tijd verloren aan pogingen om besmeurde vogels te redden, die nog de kracht hadden om te vliegen. Wandelaars met honden speelden daarbij een negatieve rol. Zodra de vogels op het strand probeerden te landen, werden ze door de honden weer teruggejaagd richting zee.

De dieren worden naar meerdere vogelopvangcentra gebracht, zoals de Houtsnip bij Hoek van Holland en de Vogelklas Karel Schot. Op die locaties worden allerlei maatregelen genomen om honderden levende vogels weer schoon te maken.

Onder de slachtoffers zijn zeekoeten, futen, zwarte zee-eenden, alken, drieteenmeeuwen en gewone meeuwen. Als de vacht van een vogel doordrenkt raakt met olie, drijft de vogel niet meer. Die verdrinkt vervolgens.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Bron

Waar de olie vandaan komt is nog onduidelijk. Mogelijk gaat het om geloosde stookolie. Over de totale hoeveelheid aangespoelde olie lopen de schattingen uiteen tussen de 45 en 70 kubieke meter olie. Mogelijk is de olie in zee gekomen toen een passerend schip zijn tanks schoonspoelde.

Minister Kroes heeft toegezegd dat alle schepen die langs de Nederlandse kust hebben gevaren worden onderzocht, maar dat is een tijdrovend karwei.

Volgens Rijkswaterstaat drijven er geen grote hoeveelheden olie meer op zee. Mochten er alsnog olievlekken opduiken op zee, dan dan liggen er oliebestrijdingsschepen klaar om in te grijpen.


Hoe ging het verder?

Hoeveel vogels de ramp met de Borcea niet hebben overleefd blijft een beetje onduidelijk. Het zijn er zeker tienduizenden. Zo’n vijfduizend vogels hebben het wel gered.

De olie is afkomstig van een Roemeens schip; de Borcea. Dat schip had voor de Belgische kust een wrak geraakt tijdens een storm. Vervolgens is het via Vlissingen naar Gent gevaren. Daar werd een oliespoor opgemerkt, maar niemand waarschuwde de autoriteiten. Na een paar dagen werd de olievlek op de Noordzee richting het strand geblazen. Toen was de Borcea alweer vertrokken naar Noorwegen.

De Noorse autoriteiten waarschuwden Nederland, maar daar hield de samenwerking op. Pas na een maand kreeg de Officier van Justitie die de zaak onderzocht toestemming om het schip te onderzoeken. De olie aan boord van de Borcea bleek dezelfde te zijn als op het Nederlandse strand.

De kapitein van de Borcea maakte meteen na de aanvaring op 4 januari contact met de eigenaar. Die gaf de opdracht om alles stil te houden.

Het komt tot een rechtszaak. De Nederlandse Staat eiste 1,2 miljoen gulden, de Vogelbescherming eiste een kwart miljoen. De Nederlandse claim werd afgewezen. De Vogelbeschermers kregen twee ton.

Het bijzondere aan de ramp met de Borcea is, is dat in Zeeland zeker vier mensen het oliespoor hebben opgemerkt. Sommigen hebben zelfs de kapitein van de Borcea erop aangesproken. Maar toch duurde het een maand voordat zeker was dat het Roemeense schip achter de vervuiling zat. Geen van de betrokken personen heeft aan de bel getrokken bij het minsiterie.

De Roemeense kapitein werd veroordeeld tot drie maanden cel, maar hij kwam niet opdagen bij de behandeling en de uitspraak.

Over de zoektocht naar de Borcea en de juridische afhandeling heeft RTV Rijnmond op 08-01-2018 ook een uitgebreide reconstructie geplaatst.

Bronnen:

NRC Handelsblad – 09-01-1988 – Geloosde olie veroorzaakt ramp bij vogels langs de kust

Het Vrije Volk – 09-01-1988 – Stookolie langs de kust doodt honderden vogels

De Telegraaf – 09-01-1988 – Honderden zeevogels onder de olie

Het Vrije Volk – 11-01-1988 – Zondag geen vogel te grijpen

Het Vrije Volk – 18-01-1988 – Techniek leidt recherche naar olievervuiler

NRC Handelsblad – 30-03-1989 – ‘Die bulkcarrier verliest nogal wat olie’

Het Vrije Volk – 06-04-1989 – Olielekkende Borcea werd geen stroobreed in de weg gelegd

Het Vrije Volk – 26-03-1990 – Celstraf voor kapitein Borcea

Het Vrije Volk – 20-12-1990 – ‘Vervuiler Borcea moet schoonmaak kust betalen’

Het Parool – 04-03-1995 – Rederij hoeft niet te betalen voor olieramp

Tekst: Dave Datema

Gepubliceerd op: 08-01-2018

Verhaalnummer: 105

HOEK VAN HOLLAND – Met bloemen, een vrouw in Volendammer kostuum en een razend enthousiaste West-Duitse verslaggever langs de kant, arriveerde West-Duitser Klaus Pechstein in Hoek van Holland. Hij zou in 30 dagen een zwemtocht van 1224 kilometer hebben afgelegd; van het begin van de Rijn tot Hoek van Holland. Maar er zijn nogal wat mensen die twijfelen aan zijn verhaal.

Er was veel publiek bij de Noorderpier in Hoek van Holland om Pechstein binnen te halen. “Er hat’s gemacht”, schreeuwde de dolenthousiaste Duitse verslaggever op het koude strand van Hoek van Holland. Dat Pechstein anderhalf uur later arriveerde dan gepland, was meteen weer vergeten.

De Duitse zilversmid werd oververmoeid, maar met een lichte glimlach aan de kant gehaald. Honderden mensen zagen daar dat wijkraadvoorzitter Leen van der Houwen hem een handdoek aanreikte.

Pechstein is de eerste die de hele Rijn weet af te zwemmen. Er zijn meer mensen die naar Hoek van Holland hebben gezwommen, maar deze zwemmers startten in het Duitse Mannheim. Pechstein gaat nu de boeken in als de man die de hele afstand vanuit Zwitserland heeft gezwommen.


(Het artikel gaat verder onder deze advertentie)


Zwaar

Dat het geen pretje is om in het Rijnwater te zwemmen vertelde Pechstein een paar dagen geleden tijdens een tussenstop in Dordrecht. De trip was het zwaarst in Duitsland.

“Tussen Mannheim en Mainz was het water het smerigst: olie, vuil, chemicaliën. Ik kreeg telkens een klots in mijn neus en een paar dagen ben ik er ziek van geweest: mijn maag was van streek en enkele nachten heb ik bijna niet geslapen. Hier is het water veel beter en de laatste dagen zie ik ’s morgen weer vissen boven het water uitspringen.”

(Klaus Pechstein, 22-10-1969, De Tijd)

Tijdens het gesprek in Dordrecht zag Pechstein er gehavend uit. Een deel van zijn gezicht, rond zijn neus, ogen en mond is vuurrood. Dat komt volgens Pechstein door het water in de Rijn. Zijn gezicht was het enige dat niet werd bedekt door zijn rubberpak.

Pechstein werd in het water begeleid door een bootje en een volgauto. De poging werd betaald door een Duits bedrijf, dat gespecialiseerd is in schuimrubber en gummipakken.

Eb- en vloed

In onze regio kreeg Pechtein te maken met de getijden. Bij vloed en opkomend tij zwom Pechstein in feite tegen de stroom in. Bij Gorinchem viel dat zo tegen, dat hij er al na drie kilometer de brui aan moest geven. “Ik wist wel dat er eb- en vloedwerking was, maar ik had niet verwacht dat de stroom zo sterk zou zijn”, zegt Pechstein, tegen De Tijd.

Tijdens het laatste stuk hield Pechstein nadrukkelijk rekening met de getijden. Zo ging hij eerder deze week pas het water in nadat het water het hoogste punt had bereikt.

Maar klopt het verhaal van de Duitser over zijn zwemtocht wel?

Nee. Zo zeggen deskundigen.

In het Nederlandse rivierwater kreeg Pechstein voor het eerst te maken met getij. Afgelopen dinsdag stapte hij bij Gorinchem het water uit, omdat hij het getij tegen had. Hij overnachtte in Dordrecht in Hotel Bellevue en ging in de vroege ochtend richting Rotterdam.

Die 47 kilometer legde hij in vijf uur af. Volgens een woordvoerder van het Studiebureau Aanslibbing, Verzilting en Peilingen zou hij omgerekend acht kilometer per uur hebben gezwommen.

De deskundige wijst erop dat de Australiër Michael Wenden bij de Olympische Spelen in Mexico vorig jaar een wereldrecord neerzette op de 100 meter door gemiddeld 6,9 kilometer per uur te zwemmen. Zelfs met de snelheid van het water meegerekend (1,44 kilometer per uur) lijkt het fysiek onmogelijk dat hij deze snelheid vijf uur lang heeft volgehouden.

Vage verklaringen

Volgens journalisten die de zwempoging nadrukkelijk volgen, zijn er meer opvallende zaken. In Nijmegen vertelde Klaus dat zijn vrouw de hele reis bij hem was, maar in Dordrecht verklaarde hij dat hij zijn vrouw pas deze week naar Nederland was gekomen.

In werkelijkheid was de vrouw inderdaad de hele tijd bij hem. In Nijmegen zei zijn vrouw dat Klaus dat hij die week op een dag, maar één uur gezwommen had ‘omdat hij te diep in het glaasje had gekeken’.

Pechstein zegt dat er een rekenfout is gemaakt. De deskundigen zouden uitgaan van 160 zwemuren, terwijl er sprake zou zijn van 260 zwemuren.


Hoe ging het verder?

Of er nu sprake was van oplichting of niet, de geslaagde poging van Pechstein nog steeds in de boeken als de eerste man die de hele Rijn afzwom.

Een paar maanden later komt hij weer in het nieuws, als hij ook nog een poging wil doen om de Missisippi af te zwemmen.

Weer een jaar later wordt hij veroordeeld tot een jaar voorwaardelijke celstraf. Hij zou een fabrikant met de dood hebben bedreigd, als hij hem geen 100.000 mark zou geven voor zijn recordpoging. Met het geld dat overbleef wilde hij een expeditie naar de Noordpool financieren.

Pechstein overleed in 2013.

Een jaar later deed de langeafstandzwemmer Ernst Bromeis uit Zwitserland een poging om de hele Rijn af te zwemmen. Hij deed er 41 dagen over. In 2012 had hij het ook al een keer geprobeerd, maar moest toen afhaken.

Bronnen:

“Rijn-zwemmer”. “Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad“. Rotterdam, 11-09-1969

“De 28-jarige zilversmid Klaus”. “Algemeen Handelsblad“. Amsterdam, 11-09-1969

“Westduitse Rijnzwemmer verwacht in Rotterdam”. “Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad“. Rotterdam, 25-09-1969

“Pechstein schiet al op”. “Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad“. Rotterdam, 15-10-1969

“Rijnzwemmer in Hollands water”. “Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad“. Rotterdam, 20-10-1969

“BINNEN NA DERTIG DAGEN Pechstein in Rotterdam”. “Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad“. Rotterdam, 22-10-1969

“Rode temmer van de Rijn”. “De tijd : dagblad voor Nederland“. Amsterdam, 22-10-1969

“Vraagtekens rond prestatie van zilversmid Klaus Pechstein Rijnzwemmer fantast?”. “Limburgsch dagblad

Tekst: Dave Datema

Gepubliceerd op: 01 oktober 2017

Verhaalnummer: 31

HOEK VAN HOLLAND – Bij de orkaan van afgelopen nacht is bij Hoek van Holland een windstoot gemeten van 162 kilometer per uur. Dat is een record tijdens een storm in Nederland. Bij de storm kwam in Schiedam een jongen van 12 om het leven.

De storm was het heftigst, vannacht tussen 2 en 3 uur. De gemiddelde windsnelheid lag rond de 108 kilometer per uur. Om 02:00 uur was dat 36 meter per seconde. 

Het maximum lag rond 02:40 uur met een snelheid van 45 meter per seconde, omgerekend zo’n 162 kilometer per uur. 

Na 03:00 uur nam de wind in kracht af, maar in het restant van de nacht werden er toch forse windstoten gemeten. 

Het vorige record was van 30 september 1911, toen een snelheid van 35 meter per seconde werd gemeten. Ook duurde de orkaan van afgelopen nacht veel langer dan die van tien jaar geleden. 

Levens

De storm heeft in Nederland ook meerdere levens geëist. Zo kwam in Schiedam een 12-jarige jongen om het leven, toen een deel van het dak van een voormalige boerderij aan de Hoofdstraat naar beneden kwam. De jongen werd overgebracht naar het ziekenhuis, maar overleed daar aan inwendige verwondingen. Zijn jongeren broertje raakte lichtgewond.

De orkaan heeft ook forse schade toegebracht in de omgeving. Huizen verloren dakpannen en op meerdere plekken zijn bomen omgewaaid, bijvoorbeeld in het Haagsche Bosch.

In Vlaardingen zijn meerdere treurwilgen omgewaaid in Het Hof. De bomen kwamen in het water terecht. Aan de Maassluisedijk kwam een ontwortelde boom op een huis terecht. Bij de Koningin Wilhelminahaven was er ook sprake van wateroverlast. 

In Schiedam zijn meerdere mensen bezig geweest om te voorkomen dat de monumentale molen De Walvisch weer op de rem gezet kon worden. Door de harde wind was de molen achteruit gaan waaien. De politie, de molenaar en wat burgers zijn er uiteindelijk in geslaagd om de rem op de molen te zetten. 

Ook vanuit het buitenland komen meldingen binnen van zware schade, veroorzaakt door de storm. In Kiel (Duitsland) ging de storm gepaard met overstromingen. Op veel plekken in Duitsland sneeuwt het ook en zijn telegraaflijnen gebroken.


Hoe ging het verder?

Het record van een windstoot van 162 kilometer per uur staat nog altijd. Tijdens de storm van 25 januari 1990 werd een windstoot gemeten van 161 kilometer per uur, maar die was dus net niet sterk genoeg om het oude record uit de boeken te schrijven.

 Bronnen:

Het vaderland – 08-11-1921 – De storm van afgelopen zondag

Algemeen Handelsblad – 08-11-1921 – De storm

Voorwaarts – 08-11-1921 – De Storm

HOEK VAN HOLLAND – Net buiten de haven van Hoek van Holland is passagierschip SS Berlin grotendeels vergaan. De veerboot brak in tweeën en het voorste gedeelte is gezonken. Er zijn zeker enkele tientallen doden gevallen, maar hoeveel precies is nog onduidelijk.

De westkust werd vannacht geteisterd door een zware noordwesterstorm in combinatie met sneeuw. Het schip zou rond vijf uur ’s ochtends aankomen, maar had ruim een half uur vertraging door het slechte weer.

De Britse kapitein Precious staat bekend als ervaren, maar volgens getuigen was het duidelijk te zien dat hij moeite had om het schip op koers te houden, vlakbij de ingang van de Nieuwe Waterweg. Door de plaatselijke stroming maakte het schip een draai en werd het tegen de Noorderpier geduwd.

Op die manier heeft het schip anderhalf uur tegen de pier gelegen. Daarna brak het in tweeën. Het voorste gedeelte zonk de zee in. Volgens ooggetuigen stonden daar net de meeste mensen op.

Reddingspogingen

Rond half zes werd vanaf het schip een vuurpijl afgeschoten. Stoomreddingsboot President van Heel rukte meteen uit. Maar het slechte weer maakte het onmogelijk om het rampschip te bereiken.

Ook pogingen om het schip te benaderen over de pier mislukten. Het was te glad en het sneeuwde en het waaide te hard.

De redders kwamen dichtbij, maar het lukte ze niet om bij het rampschip te komen. Er werd een reddingslijn afgeschoten, maar die werd keer op keer niet gevangen. Toen het uiteindelijk wel lukte, brak de lijn door de golfslag.

De redders op de President van Heel stonden machteloos. Volgens kapitein Jansen van de President van Heel ‘gaat het krankzinnige gegil door merg en been’, maar elke poging zonder reddingslijn was zelfmoord, legde hij na terugkomst uit.

Veel van de mensen die te water zijn geraakt maakten geen schijn van kans. Het water was vier graden ten tijde van de ramp en de golven waren bijzonder hoog.

De verwachting is dat in de loop van de dag opnieuw reddingspogingen gedaan zullen worden.

Ramptoerisme

De wegen naar Hoek van Holland zijn volgestroomd met ramptoeristen. Volgens verslaggever Jean Louis Pisuisse van het Algemeen Handelsblad is de groep zo groot, dat er in Schiedam een extra wagon voor een trein nodig is.

Het valt de verslaggever op dat er een bijzondere sfeer hangt onder de mensen, die niet echt past bij een ramp van deze omvang.

“Er is onder de langs den trein dravende, plaats zoekende passagiers een pretstemming, als zouën ze straks naar een kermis rijden. Je hoort ze in volle bagagewagens stampen en zingen.”

(De schipbreuk van de “Berlin” 21 Februari 1907. Volledig verhaal van de scheepsramp aan den Hoek van Holland, JL Pisuisse)

Maar onder de reizigers zijn ook veel bezorgde familieleden, die nieuws proberen te krijgen over hun verwanten, zegt Pisuisse.

In Hoek van Holland verzamelen de meeste bezoekers zich op het strand, waar zich is op de rampplek. Het is er een drukte van jewelste, met meer dan honderd bezoekers.

“Op het strand, langs de pier, was een bijzondere drukte: groepen menschen stonden saam om één, die met een kijker stond uit te zien over de zee, vragen, met bedrukte stemmen en aangeslagen gezichten.”

(Rotterdams Nieuwschblad 22-02-1907)

Overlevende

In de loop van de ochtend werd duidelijk dat er één opvarende levend uit het water gehaald. Het ging om een kapitein, Parkingson, die onderweg was van Londen naar Amsterdam om daar aan boord te gaan. Volgens het Rotterdamsch Nieuwschblad had hij zulk weer nog nooit eerder meegemaakt. Daarom was hij niet gaan slapen en was hij aan dek gebleven. Hij was daarmee niet de enige. Veel passagiers waren niet gaan slapen.

Toen de mensen de vuurtoren van Hoek van Holland in de verte zagen liggen, haalden de passagiers opgelucht adem. Maar toen kwam het schip met een klap stil te liggen. Kapitein Parkinson wilde toen zijn diensten aanbieden op de brug, maar toen zag hij dat zowel de kapitein als de loods van boord waren geslagen. Wat er daarna gebeurde is niet duidelijk, want Parkinson raakte ook te water. Hij hield zich drijvende op wat stukken hout, totdat hij werd opgepikt door de reddingsboot.

Op de voorkant van het schip, dat later in zee zou zinken, stonden ongeveer honderd mensen.

Dit artikel gaat verder onder de advertentie



Lichamen

Op het strand zijn ondertussen meerdere militairen bezig om de lichamen van de slachtoffers over te brengen naar het station van Hoek van Holland, dat tijdelijk tot mortuarium is aangewezen. Op het moment van schrijven zijn er zeker 25 lichamen geborgen, maar de angst is dat dit aantal nog snel zal oplopen.

Volgens Pisuisse, de verslaggever van het Algemeen Handelsblad maakt het een diepe indruk op de Hoekenzen.

“Zoo werd het ruime lokaal ingericht tot een groote doodenhal, waar de toeschouwers met ontblooten hoofd zwijgend omgingen en de plechtige stilte alleen werd gestoord door den somberen loei van een stoomboot in den Waterweg, een wanhoopsgil van een locomotief buiten, en dof geklop uit de aangrenzende loods… waar men mèèr britsen timmerde èn doodskisten.”

(De schipbreuk van de “Berlin” 21 Februari 1907. Volledig verhaal van de scheepsramp aan den Hoek van Holland, JL Pisuisse)

Vooral op de vondst van het lichaam van een vijfjarige jongen is met verslagenheid gereageerd. Het jongetje was in zijn matrozenpakje komen aandrijven. Volgens Pisuisse lag de jongen er zo vredig bij, alsof hij in slaap gevallen was en klaar lag om op bed gelegd te worden.

Het jongetje, Gustav Hirsch, was alleen onderweg van Londen naar Hamburg. Die ochtend was op het station van Hoek van Holland een telegram binnengekomen waarin aan de stationschef werd gevraagd om uit te kijken naar de jonge passagier en hem op de trein naar Duitsland te zetten. Zijn vader en moeder zouden op hem wachten in Hannover. Het jongetje zou daar nooit levend aankomen.


Hoe ging het verder:

De ramp met het stoomschip kan gezien worden als de Nederlandse versie van de Titanic. Uiteindelijk kwamen 128 van de 144 mensen om het leven.

Het was wereldnieuws en was destijds een van de grootste scheepsrampen ooit. Vijf jaar later ging de Titanic ten onder.

In de dagen na de ramp werden er nog meerdere mensen gered, vaak op heroïsche manier door de redders, vaak vrijwilligers, die met gevaar voor eigen leven, mensen van boord probeerden te halen. Een reddingsboot met een aantal loodsleerlingen slaagde erin om een sleeptouw aan boord te gooien. Elf mensen konden gered worden, voordat de lijn brak. De drie achtergebleven vrouwen werden in de nacht erna gered.

Veel passagiers van het rampschip zijn naar het voorste stuk gevlucht. Dat stak het verst omhoog. Maar na de breuk van het schip ging juist het voorsteven ten onder. Vijftien mensen werden van het achtersteven gehaald.

[/column][column size=one_third position=middle ]

Prins Hendrik

Er is nog een speciale rol weggelegd voor Prins Hendrik, de echtgenoot van Koningin Wilhelmina. Hij bezocht de rampplek met zijn adjudant, Baron van Heemstra, en ging aan boord van een loodsboot. Omdat de loodsboot wat mensen wist te redden, kwam Prins Hendrik helpen bij het opwarmen van de drenkelingen.

Toen de prins voet aan wal zette zou hij een ovationeel applaus hebben gekregen. Het zorgde voor veel goodwill onder de Nederlandse bevolking.

De ramp is de aanleiding voor een groot onderzoek en de instelling van de Schepencommissie. Het leidt tot de Schepenwet. De Koniniklijke Nationale Organisatie voor Reddingswezen en Eerste Hulp bij Ongelukken Het Oranje Kruis worden opgericht, met Prins Hendrik als voorzitter.

De scheepramp is in 2007 herdacht.

Bronnen:

Wikipedia – SS Berlin

W.D. Sparling – De ramp met het SS Berlin

Andere Tijden – Ramp met de Berlin

Rotterdamsch nieuwsblad“. Rotterdam, 22-02-1907, p. 1.

De schipbreuk van de “Berlin” 21 Februari 1907. Volledig verhaal van de scheepsramp aan den Hoek van Holland, Jean Louis Pisuisse

Absolute Facts: Hendrik als Zeeheld

Tekst: Dave Datema

mmv: Piet Heijstek – Reddingsmuseum Jan Lels

Gepubliceerd op: 01 februari 1907

Verhaalnummer: 05