Skip navigation

Tag Archives: verkeer

ROTTERDAM – Koningin Beatrix heeft in het centrum van Rotterdam officieel de nieuwe Erasmusbrug in gebruik genomen. Op het midden van de brug knoopte ze twee groen-witte linten aan elkaar. Groen en Wit zijn de kleuren van Rotterdam.

De koningin werd begeleid door minister Dijkstal van Binnenlandse Zaken en burgemeester Peper van Rotterdam. “Rotterdam en de Rotterdammers zijn door de Erasmusbrug voor altijd bij elkaar gebracht”, liet Peper aan de aanwezige journalisten weten.

Peper is uitermate te spreken over de nieuwe verbinding tussen de Kop van Zuid en de Leuvehaven. Hij vergeleek de elegantie van de nieuwe brug met die van Marlène Dietrich.

De opening van de brug is het hoogtepunt van de Wereldhavendagen. Wibi Soerjadi speelde een speciaal gecomponeerde Erasmus-suite. Ook vloog er een speciale Boeing 767 over de nieuwe brug. Tramconducteur Kees van der Stel kreeg de eer om als eerste een rit te maken over de brug. De koningin was een van de passagiers.

Het verkeer zal nog even geduld moeten hebben, voordat ze gebruik kunnen maken van de brug. Pas komende maandag mogen de eerste voertuigen over de brug heen. In de tussentijd worden op het beweegbare brugdek een film vertoond, vindt er een dansfeest plaats op de brug en is er een lampionnenoptocht.

Het hele feest kost de gemeente drie miljoen gulden. Het moet het debacle rondom het mislukte feestjaar Rotterdam-650 weer een beetje naar de vergetelheid drukken. 

Dit artikel gaat verder na deze advertentie



Brug

De verbinding tussen het centrum van werd negen jaar geleden voor het eerst ingetekend in de plannen van de gemeente. Toen was er al sprake van een brug met één pyloon tussen de Kop van Zuid en het centrum. 

Lees verder: Rotterdam krijgt klein Manhattan de Maas

Maarten Struijs kwam met het eerste ontwerp, dat zo’n 325 miljoen gulden moest kosten. Drie jaar later werden architecten Ben van Berkel en Wim Quist bij het project betrokken, die aan de slag gingen met ontwerpen. Het ontwerp van Van Berkel, een tuibrug met een knikte pyloon, kreeg veel bijval, maar was met 365 miljoen gulden wel een stuk duurder. 

Struijs uitte daarna in de media zijn kritiek op het ontwerp van collega Van Berkel. In een interview in de Volkskracht zei Struijs dat het Van Berkel-ontwerp teveel zou lijken op de Alamillobrug in Sevilla. 

Toch koos de Rotterdamse gemeenteraad eind 1991 voor het ontwerp van Van Berkel. 

De brug werd in Vlissingen gebouwd. Vier jaar later werd de pyloon verscheept naar Rotterdam. Het wegdek lag er toen al grotendeels.

De brug is achthonderd meter lang en heeft een beweegbaar deel dat 89 meter lang is. De pyloon is 139 meter hoog. Door zijn geknakte vorm kreeg de brug al vrij snel de bijnaam ‘de Zwaan’ van de Rotterdammers.


Hoe ging het verder?

De brug bleek wel wat kinderziektes te hebben. Nog geen twee maanden later ging de brug dicht, omdat de brug bij windkracht zes begon te slingeren. Het leverde de brug de minder rooskleurige bijnaam ‘Parkingsonbrug’ op. Tijdens de eerstvolgende Dance Parade moest de muziek op de brug zachter, om de trillingen te beperken. 

De trillingen werden veroorzaakt bij regenachtig weer. De wind had invloed op regendruppels die op de tuien zaten. In 1997 werden speciale dempers gemonteerd aan de tuien.

Bronnen:

Nieuwsblad Transport – Wereldhavendagen en opening erasmusbrug een groot feest

ROTTERDAM – Met bijna militaire precisie is vandaag de Tweede Van Brienenoordbrug op zijn nieuwe plek gevaren. Onder het toeziend oog van vele duizenden belangstellenden werd de brug van Zwijndrecht naar de nieuwe plek gesleept.

De klus nam ongeveer 24 uur in beslag en werd door de betrokkenen ‘het transport van de eeuw’ genoemd. Toch was het transport zonder problemen verlopen.

Het transport, 300 meter lang en 45 meter hoog, vertrok gisteren rond 11 uur in de ochtend van Grootint in Zwijndrecht. Van daaruit ging het transport over de Oude Maas richting Rotterdam over vervolgens langs het centrum van Rotterdam richting de andere Van Brienenoordbrug te varen, om net ten westen te blijven liggen.

Een rechtstreekse route was niet mogelijk, omdat de stadsbrug bij Dordrecht een onpasseerbaar obstakel bleek te zijn.

Een uitbreiding van de brug is nodig, omdat de ene brug (zesbaans, drie in elke richting) niet meer het verkeer tijdens de spits aan kan. Ook is de brug nu ruim 25 jaar oud en hard aan onderhoud toe

Preciesiewerk

Met een hoogte van 45 meter was het een precisiewerk om de brug, voortgetrokken door de Smit Siberië en de Smit Polen, langs sommige plekken te krijgen. Af en toe, bijvoorbeeld bij de Spijkenisserbrug en de Botlekbrug was de speling minder dan een meter (Spijkenisserbrug: 78 centimeter, Botlekbrug: 60 centimeter). Bij de Koninginnebrug (‘de Hef’) was het zelfs nog minder.

Zeker op de plek van ‘de Hef’ is de belangstelling van het publiek groot, ondanks dat het transport in het midden van de nacht passeert. “Hier zijn vakmensen aan het werk”, vertelt een toeschouwer aan de verslaggever van Trouw.

De mensen langs de kant zijn erg onder de indruk, als het schip de Koninginnebrug passeert zonder het aan te raken. Als het transport het laatste obstakel is gepasseerd ontstaat er een spontaan applaus vanuit het publiek.

Het is opmerkelijk druk langs de route en kroegen hebben zelfs van burgemeester Peper toestemming gekregen om ’s nachts open te blijven. Voor de rijdende patatkraam van ‘Henk Patat’ staat zelfs een lange rij, als de brug is gepasseerd (het is op dat moment half drie geweest).

Pas na een uur keert de rust weer terug op het Noordereiland, alhoewel een deel van het publiek is doorgereden richting het oosten, om de brug nog een keer te zien.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Afronding

De komende dagen wordt de brug een paar meter opgetild om maandag of dinsdag op de pijlers gezet te worden. Volgende week zaterdag is de hele operatie afgerond.

In mei volgend jaar wordt de brug in gebruik genomen. Het verkeer wordt dan in zijn geheel over de nieuwe brug geleid. De oude brug wordt daarna gerenoveerd. Pas in 1991 of 1992 wordt de situatie dusdanig aangepast dat beide bruggen in gebruik worden genomen.


Hoe ging het verder?

Op 1 mei 1990 wordt de tweede Van Brienenoordbrug in gebruik genomen.

Bronnen:

NRC Handelsblad – 17-02-1989 – Varende brug trekt vele duizenden

De Telegraaf – 18-02-1989 – Massale drukte voor nieuwe brug

Trouw – 18-02-1989 – Heel Rotterdam benijdt de eenzame man op de brugboog

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 16-02-2019

Verhaalnummer: 85

HEINENOORD/BARENDRECHT – Met een oldtimer opende minister Bakker vanmiddag de spiksplinternieuwe Heinenoordtunnel bij het gelijknamige dorpje. Daarmee is het laatste fileknelpunt tussen Rotterdam en Vlissingen, de Deltaroute, verdwenen. De sloop van de oude hefbrug bij Barendrecht, een bron van ergernis voor veel automobilisten, is vandaag ook meteen begonnen.

Het contrast had vandaag haast niet groter kunnen zijn. Minister Bakker van Economische Zaken op de achterbank van de oude Franse Brasier, die daarmee de hypermoderne tunnel opende. De wagen reed, aan Barendrechtse zijde, door het lint heen, wat de opening toch weer een bijzonder tintje gaf.

Minister drs. J.A. Bakker opent de Heinenoord-tunnel onder de Oude Maas bij Barendrecht. Foto: Nationaal Archief/Anefo

Bakker werd in de tunnel opgewacht door burgemeester Gerrit van Hofwegen. Samen liepen ze door de tunnel, naar de Hoeksche Waard.

Voor Van Hofwegen was het niet de eerste keer dat hij door de tunnel liep. Eind vorig jaar maakte hij al de wandeling met zijn collega Groeneweg van de gemeente Heinenoord. Vorige maand werd de tunnel ook even opengesteld voor nieuwsgierige wandelaars. Zeker duizend wandelaars maakten gebruik van de mogelijkheid om de tunnel van binnen te bekijken.

Polygoon-journaal 1969 – 32. Bron: Open Beelden (Licentie: CC0)

Probleemgeval

Nadat eerder al de Haringvlietbrug (1964), de Grevelingendam (1965) en de Zeelandbrug (1965) geopend waren, was de oude hefbrug bij Barendrecht het enige probleemgeval van de Deltaroute tussen Rotterdam en Vlissingen.

De hefbrug (bouwjaar 1888) lag zo dicht boven het water dat het voor elk schip omhoog moest. Daarnaast was de weg maar één rijbaan breed, zodat het ook als er geen scheepvaartverkeer was, er filevorming ontstond.

Verkeersdrukte bij brug Barendrecht. Foto: Eric Koch, Nationaal Archief/Anefo

Vaak stond het vast op de Barendrechtseweg in de Hoeksche Waard en op de Achterzeedijk in Barendrecht. Maar dankzij de nieuwe tunnel is men nu in vijf minuten van Rotterdam in de Hoeksche Waard.

Nu de Deltaroute helemaal voltooid is, hoeft het verkeer niet meer om te rijden langs Dordrecht en door Brabant. De hele route levert een tijdwinst op van een half uur tot drie kwartier. Wel moet er tol betaald worden: voor de Haringvlietbrug (fl. 2.50) en de Zeelandbrug (fl. 3,-) .

Polygoon-journaal 1969 – 32. Bron: Open Beelden (Licentie: CC0)

Bouw

De nieuwe tunnel heeft 58 miljoen gulden gekost. De bouw begon in 1966. Voor het project werd vlakbij dok in de Oude Maas gebouwd, dat ondanks dat het project afgerond is blijft liggen.

De nieuwe tunnel heeft in beide richtingen twee rijstroken voor het autoverkeer. Daarnaast is er een speciale baan voor tractoren, fietsers en wandelaars. Op die manier kunnen boeren uit de Hoeksche Waard nog steeds hun goederen afleveren bij de veiling in Barendrecht.

Voor fietsers en voetgangers is er een lift ingebouwd in de tunnel.

De capaciteit van de tunnel is 30.000 voertuigen per dag. De verwachting is dat dit aantal voorlopig niet bereikt gaat worden.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Drukte

De missie van de Heinenoordtunnel om de drukte rond de oeververbinding weg te nemen was op de eerste dag wel mislukt. Door het grote aantal belangstellenden (met auto) liep het verkeer aan beide kanten van de tunnel helemaal vast.

Daarbij kwamen enkele vrachtwagens in de fietstunnel terecht, wat niet de bedoeling was. Door snel wat wegwijzers te plaatsen werd dat probleem verholpen.

Het eerste ongeluk was ook al binnen een paar uur een feit. Een meisje van zeven reed op haar fietste snel de tunnel in en ging onderuit. Ze liep hoofdletsel op.

Pas in de avonduren werd het weer wat rustiger rondom de tunnel.

Minister Bakker en het gezelschap komen uit de tunnel gelopen. Foto: Joop Bakker, Nationaal Archief/Anefo

Sloop

De drukte rondom de nieuwe tunnel stond in schril contrast met de rust rondom de oude Barendrechtse brug. Het enige wat daar nog te horen was, was het geluid van de gasbranders de slopers. Morgen gaat het eerste tussendeel van de brug er al uit, schrijft Het Vrije Volk.

Het tussendeel wordt dan bij hoog water met een drijvende bak van zijn plek gehaald en overgebracht naar firma Rijsdijk in Zwijndrecht. Volgende week wordt de andere overspanning weggehaald. Daarna zijn het hefgedeelte en de heftorens aan de beurt.

Als alles goed verloopt zijn van de brug over twee maanden alleen nog maar de twee tolpoortjes over.


Hoe ging het verder?

De tolpoortjes bij de oude Barendrechtse brug staan er nog steeds. Ze zijn recentelijk opgeknapt en dus in prima staat.

De opening van de tunnel was zelfs in het buitenland nieuwswaardig. In het Britse bioscoopjournaal was er aandacht voor de opening.

De tunnel zelf bleek snel bijzonder populair voor het verkeer. In 1970 rijden er per dag nog zo’n 18.500 voertuigen door de tunnel . Twee jaar later zijn dat er al 25.000.

In 1973 wordt de grens van 30.000 behaald en in 1980 zijn het er 50.000 per dag.

Het zorgt ervoor dat de Heinenoordtunnel een nieuw knelpunt wordt met veel files. In 1991 wordt daarom de oostbuis van de tunnel verbouwd. De speciale baan voor langzaam verkeer moet er dan aan geloven en verdwijnt. De ochtendspits (richting Rotterdam) is daarmee verdwenen.

Maar het is geen definitieve oplossing, want zeker in de avonduren staan er lange files van het Vaanplein tot aan de tunnel. Daardoor komt ook het verkeer op de A15 vast te staan.

Al in de jaren ’80 wordt daarom een plan gemaakt voor een tweede Heinenoordtunnel. Die tunnel is dan speciaal voor het langzaam verkeer, zodat ook in zuidelijke richting de tunnel daar de speciale baan kan verdwijnen.

Het duurt tot 1997 voordat de bouw van de Tweede Heinenoordtunnel kan beginnen. Het is wel een bijzonderheid, want de tunnel is de eerste geboorde tunnel van Nederland. Een speciale boor vordert elke dag tien meter tussen Barendrecht en Heinenoord. Aan de andere kant wordt de boor omgebouwd en wordt ook aan de andere kant van de tunnel een speciale buis voor langzaam verkeer geboord.

De ervaring die bij deze klus wordt opgedaan wordt later ook gebruikt bij de Botlekspoortunnel en de Noord-Zuidlijn in Amsterdam.

Op 16 september 1999 opent kroonprins Willem-Alexander de tweede Heinenoordtunnel.

De sloop van de tunnel was inderdaad in een paar maanden afgerond. Beelden daarvan zijn onlangs bewerkt door Bas Romeijn:

Bronnen:

RTV Rijnmond – 19-08-2015 – Vergeten Verhalen: de aanleg van de Heinenoordtunnel

Indebuurt – 18-08-2018 – Toen in de Hoeksche Waard: bijna 50 jaar oude Heinenoordtunnel heeft al veel meegemaakt

Het Vrije Volk – 23-07-1969 – De Deltaroute is af

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 21-07-2019

Verhaalnummer: 233

OOLTGENSPLAAT – Goeree-Overflakkee is voortaan ook via de weg te bereiken. Centraal in de festiviteiten stond de Flakkeese boer Sieling, die 30 jaar lang knokte om het eiland uit een isolement te halen. Hij kreeg uiteindelijk de financiering rond voor de eerste particuliere tolbrug van Nederland.  

Sieling kreeg een prominente plaats bij de opening vanmorgen door minister Van Aartsen van Verkeer en Waterstaat.

Minister van Aartsen verkoopt het eerste tolkaartje voor de Haringvlietbrug aan een vrachtwagenchauffeur uit Dongen. Foto: Eric Koch, Nationaal Archief/Anefo

Minister Van Aartsen trok vanmorgen hoogstpersoonlijk een tientje uit zijn portemonnee voor het tolkaartje voor de eerste vrachtwagen die over de Haringvlietbrug wilde rijden. Dat geld ging naar de 72-jarige Sieling, de president-commissaris van de NV Brugverbinding Haringvliet.

Dat het geld hard nodig zou zijn bleek toen wel, omdat een van de persfotografen door het dak van het tolhuisje heenzakte.

Isolement

Volgens de minister is de opening van de grootste brug van Nederland (1.200 meter) een belangrijke stap voor de eilanden.

“Met het gereedkomen van deze brug is voor de eilandgemeenschap Goeree-Overflakkee en Schouwen-Duiveland een belangrijke mijlpaal bereikt en is een essentiële schakel voltooid, die straks zal passen in het toekomstige autowegennet.”

(minister Van Aartsen, 20-07-1964)

Daarmee wees de minister ook naar de Grevelingendam die binnenkort gereed moet komen. De bouw van de verbinding tussen Goeree-Overflakkee en Schouwen-Duiveland heeft de laatste jaren meerdere keren vertraging opgelopen.

De eerste vrachtwagen gaat over de Haringvlietbrug. Foto: Erik Koch, Nationaal Archief/Anefo

Volgens minister Van Aartsen konden de bewoners “trots zijn, dat zij zelve deze brug bevochten hebben”, wederom een verwijzing naar boer Sieling.

Kruistocht

De boer begon zijn kruistocht voor een verbinding met de Hoeksche Waard dertig jaar geleden. Het eiland was tot nu alleen maar te bereiken via een veerpont tussen Middelharnis en Hellevoetsluis.

Sieling kreeg het voor elkaar, gesteund door gemeenten en provincie, dat grote verzekeringsmaatschappijen 50 miljoen gulden wilden lenen voor de bouw van de brug.

Daarmee kwam de brug veel sneller voor elkaar dan met overheidsgeld. Het Rijk had waarschijnlijk pas in de jaren ’70 genoeg geld beschikbaar voor de aanleg van de brug.

Na de opening van de brug werd dat ook meerdere keren door de hoogwaardigheidsbekleders ‘Leve mijnheer Sieling’ geroepen.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Werklieden

Waar de officiële opening heel stijfjes overkwam, was dat afgelopen vrijdag bij de onofficiële opening heel wat losser. Toen ging een stoet aan rijdend materieel met werklieden over de brug heen.

De werklui waren boos dat er niemand van de bouwers was uitgenodigd voor de officiële opening.

En dus reden ze met al hun rijdend materieel in een grote colonne als eerste over de brug. Vooraan reed de man die de meeste werkuren op zijn naam had staan. Hij mocht met zijn wagen door een zelfgespannen lintje rijden.

Minister Van Aartsen krijgt tekst en uitleg bij de opening van de Haringvlietbrug. Foto: Eric Koch, Nationaal Archief/Anefo

Wegennet

Minister Van Aartsen deelde ook mee dat het wegennet van en naar de nieuwe brug de komende jaren wordt uitgebreid.

Nog dit jaar moet het weggedeelte op de brug verdubbeld worden. En vanaf volgend jaar moet er een begin gemaakt worden met de aanleg van de rijksweg 29 richting Rotterdam. Die moet via Heinenoord uitkomen bij de Nieuwe Vaanweg bij Rotterdam. Er komt ook een nieuwe oeververbinding, waarschijnlijk een brug, ter vervanging van de Barendrechtse brug.

Naar Brabant komt ook een verbinding over de weg, als de dam in het Volkerak gereed is.

Een tolkaartje kost nu voor een personenauto zo’n 3 gulden 50. Van dat geld worden de kosten voor de aanleg en het onderhoud betaald. Het is de bedoeling dat in uiterlijk 1974 de brug tolvrij moet worden.

Eerste ongelukken

Maar dat de ontwikkeling ook een keerzijde heeft bleek al binnen een half uur. Toen was het eerste verkeersongeluk bij de Haringvlietbrug een feit. Een 55-jarige man uit Middelharnis reed met zijn bromfiets een 4-jarig meisje aan dat onverwacht de weg overstak.

Ook de bromfietser ging onderuit en moest met een gebroken been overgebracht worden naar een ziekenhuis in Rotterdam. Het meisje had alleen schaafwonden.

Een paar uur later was er weer een ongeluk, maar dit keer aan de Flakkeese zijde. Daar botsten twee auto’s tegen elkaar. Een van de automobilisten had niet door dat een van de wegen sinds de opening, een paar uur eerder, een voorrangsweg was geworden. Er was bij deze klap vooral blikschade.


Hoe ging het verder?

Geheel zoals verwacht zorgde de opening van de brug voor een grote toename van het autoverkeer naar Goeree-Overflakkee. En terug uiteraard.

Het verkeer kwam vervolgens vast te staan bij de Barendrechtse brug. Zeker omdat de draaibrug meerdere keren per dag open moest voor het scheepvaartverkeer. Er waren dus al plannen voor een nieuwe oeververbinding, maar al snel kwam men op het idee om de brug te vervangen voor een tunnel. De Heinenoordtunnel werd in 1969 opgeleverd.

De Volkerakbrug (nu de A59) werd in ook in 1969 opgeleverd.

De N59 staat niet bekend als een hele veilige weg. Al in oktober 1965, net een jaar na de opening van de brug, worden er voor het eerste vragen gesteld aan de Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland over ‘de onveilige situatie rondom de Haringvlietbrug’.

Op dat moment zijn er dan al meerdere grote ongelukken gebeurd sinds dat de brug is geopend. Sommigen daarvan waren met dodelijke afloop. Vooral de kruising Schaapsweg – Rijksweg, de kruising ter hoogte van Den Bommel, wordt heel gevaarlijk genoemd.

En dat zou zeker niet de laatste keer zijn.

Bronnen:

Het Vrije Volk – 20-07-1964 – Minister opent Haringvlietbrug

De Volkskrant – 21-07-1964 – Trage aansluiting op langste brug

De Telegraaf – 21-07-1964 – Grootste brug in gebruik genomen

Gereformeerd Dagblad – 14-10-1965 – Vragen over gevaarlijke situatie bij Haringvlietbrug

Wikipedia – Brug over de Oude Maas

Wikipedia – Haringvlietbrug

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 20-07-1964

Verhaalnummer: 116

CAPELLE AAN DEN IJSSEL – Met een druk op de knop heeft minister Witte van Verkeer en Waterstaat vanmiddag het eerste deel van de Deltawerken in gebruik genomen; de Hollandse IJsselkering. Daarbij is ook de naastgelegen Algerabrug geopend. Daardoor is het voor het eerst ook mogelijk om vanuit de Krimpenerwaard per brug in Rotterdam te komen.

De publieke belangstelling voor de ingebruikname van de brug en de Hollandse IJsselkering was overweldigend. De stond vooral aan de Krimpense kant helemaal vol, toen minister Witte de aanwezigen toesprak.

* Stormvloedkering in aanbouw, oktober 1957. Foto: Herbert Behrens, Nationaal Archief/Anefo

Aan de brug is vijf jaar gewerkt. Al begin 1954, nog geen jaar na de watersnoodramp die bijna tweeduizend mensen het leven kostte, begon men met de kering die het laagland tussen Rotterdam, Amsterdam en Den Haag moet beschermen. De kering is 80 meter lang en weegt 620 ton.

In mei van dit jaar werd de brug al even getest. Toen kwam ook koningin Juliana even een kijkje nemen. Vandaag is het eerste deel van de Deltawerken helemaal afgerond.

Vernoemd

De bijbehorende brug is vernoemd naar de deze maand opgestapte minister Algera. De minister was grotendeels verantwoordelijk voor de totstandkoming van de Deltawet, maar moest terugtreden vanwege gezondheidsredenen. Hij was wel bij de opening van de brug aanwezig.

* Minister Witte drukt op knop waarmee de Stormvloedkering in dienst gesteld wordt. Foto: Harry Pot, Nationaal Archief/Anefo

Commissaris van de Koninginin Klaasesz richtte zicht nog tot de minister tijdens een toespraak.

“In uw persoon willen wij vandaag de grote prestaties eren, die hier zijn verricht. Het provinciaal bestuur had naar een korte naam voor deze brug gezocht. Iedereen was ervan overtuigd, dat in de toekomst niet meer gesproken kon worden over de ‘vaste oververbinding bij de stormvloedkering van Krimpen aan de IJssel.”

(Commissaris vd Koning Klaasesz, Trouw, 23-10-1958)

Dat de tijdelijke minister Witte nog even moet wennen aan de ceremoniële handelingen bleek vrij snel daarna. Nadat fotografen verzochten om nog een keer op de knop van de stuwwand te drukken, voor een reservefoto, drukte de minister op een verkeerde knop. Daardoor ging het brugdeel van de Algerabrug naar beneden. Machinisten in de machinekamer konden door handmatig ingrijpen de fout van de minister goedmaken.



Brug

Korte tijd later werd ook de Algerabrug officieel geopend. Nadat een muziekkorps en tal van bussen met hoogwaardigheidsbekleders de brug gepasseerd waren, mochten ook andere geïnteresseerden gebruik maken van de brug.

De hele middag heeft het verkeer rondom de nieuwe brug muurvast gestaan. De gratis pendeldienst van Krimpen aan den IJssel naar Rotterdam Centraal, waar honderden mensen zich voor hadden aangemeld, kon nauwelijks door het drukke verkeer komen.

Passagiers in de bus waren uitgelaten over de tijdwinst die de nieuwe brug hen nu biedt. Tot vandaag moesten mensen met de veerpont naar de overkant. Sommigen spraken over een half uur tot drie kwartier tijdwinst. Ook is de nieuwe route een stuk goedkoper, zei een ander.

“De heren Van der Pauw (timmerman) en Hol (bloemist) werken in Rotterdam. Vroeger moesten zij om in Rotterdam te komen eerst met de bus naar Gouda reizen. Dat duurde drie kwartier. In diezelfde tijd rijden zij nu rechtstreeks naar de Maasstad. De heer Hol ziet nóg een voordeel: “Het is elf gulden per maand goedkoper”

(Het Vrije Volk, 23-10-1958)
* De Stormvloedkering een paar jaar geleden vlak na het begin van de bouw. Foto: Beeldbank Rijkswaterstaat. Fotograaf: Ton van Sluis.

Afscheid

De ingebruikname van de nieuwe oeververbinding, betekende ook het afscheid van diezelfde veerdienst. Vanmiddag werd veerman Jan van der Ruit nog één keer in het zonnetje gezet. Zijn zevenjarige kleindochter Connie kwam met een boeket van 75 rozen, voor elk jaar dat de familie Van der Ruit verantwoordelijk was voor de veerpont.

Ook veel vaste gebruikers van de verbinding (sommigen zelfs al langer dan 40 jaar!) waren naar de laatste overtocht gekomen. Aan de kant stonden meerdere werklui de veerman op te wachten. Ze hadden de afgelopen jaren veel gebruik gemaakt van het veer en wisten dus dat hun werd het einde van zijn carrière zou betekenen.

Toch was Van der Ruit (71) er niet rouwig onder. Het was tijd voor zijn pensioen, vertelde hij aan Het Vrije Volk. Daarnaast had hij zo’n uitbundig afscheid niet verwacht.

“Ik had nooit gedacht, dat het zo zou worden. Als je vaak met mopperend publiek te maken hebt, dan verwacht je dit helemaal niet”

(veerman Jan van der Ruit, 23-10-1958, Het Vrije Volk )

Hoe ging het verder?

Nou, de brug staat er nog steeds. In de jaren ’70 is de grote stuwwand nog vervangen. Dat was overigens een fikse operatie.

In september 2018 werd de Hollandse IJsselkering een Rijksmonument.

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 23-10-2018

Verhaalnummer: 99

Volkskrant – 23-10-1958 – “Stop in Hollandse IJsel onder gejuich beproefd”

Algemeen Handelsblad – 23-10-1958 – “STORMVLOED DEUR IN WERKING GESTELD”.

Gereformeerd Dagblad – 23-10-1958 – “Min. Witte stelde stormvloedkering in gebruik”

Trouw – 23-10-1958 – Krimpenerwaard uit isolement

Het Vrije Volk – 23-10-1958 – “Jan v. d Ruit is nu veerman af”.

ROTTERDAM – Na vijf jaar werken is de Rotterdamse Maastunnel nu volledig in gebruik. Vanmiddag werd, zonder enig vorm van ceremonie, de voetgangers- en fietserstunnel geopend, het laatste gedeelte van de eerste autotunnel van Nederland.  

De autoriteiten hebben zo min mogelijk, of misschien zelfs wel helemaal geen ruchtbaarheid gegeven aan de opening van de tweede rivierverbinding in Rotterdam. Om klokslag twaalf uur deed een van de medewerkers van de tunnel de deuren van de voetgangerstunnel open en daarmee was de tunnel geopend.

De eersten

Twee jongens uit Rotterdam gaan de boeken als eerste gebruikers van de voltooide tunnel, alhoewel dat niet helemaal bedoeling was. Terwijl de plaatselijke commandant van de Duitsers stond te wachten tot de deuren open zouden gaan, piepten de twee jongens voorlangs de tunnelbuis in.

De twee jongens waren samen met hun onderwijzer naar de opening gegaan. De broer van de onderwijzer werkte eerder op de veerverbinding over de rivier, maar door de aanleg van de tunnel werd hij omgeschoold tot tunnelwachter. Op die manier kon hij zijn broer vertellen wanneer de tunnel werd geopend.

Omdat de leraar van de Rotterdamse school van mening was dat de eerste gebruikers van de tunnel Rotterdammers moeten zijn, nam hij twee leerlingen mee naar de ‘opening’.

Zodra de deur enige beweging vertoonde, renden de drie langs de medewerker van de tunnel zo de pas geopende buis in. Ze gingen de roltrap af, renden naar de andere kant en kwamen daar tot de conclusie dat de deur aan de zuidkant nog afgesloten was. Ze konden toen niets anders dan omkeren.

Halverwege de 584 meter lange tunnel kwamen de drie de eerste Duitse soldaten en andere gebruikers van de tunnel tegen, die kort na hen ook de tunnel hebben betreden. Even snel als dat ze de tunnel ingingen, gingen ze er weer uit.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Of niet de eersten?

De drie zijn misschien officieel de eerste gebruikers van de tunnel, ze zijn niet de eersten die er gebruik van maakten.

De afgelopen weken, toen Rotterdam werd getroffen door een koudegolf, werd een deel van de tunnel eerder geopend dan gepland. Het autoveer tussen Charlois en de Parkkade kon op 30 januari niet meer varen vanwege de ijsschotsen op het water.

Tot verbazing van de wachtende auto’s, werden ze naar de tunnelbuis van Maastunnel geleid. Daarmee gingen twee weken geleden al de eerste wagens door de tunnel. Wie als eerste met zijn voertuig door de tunnel ging is de grote vraag.

Toen op 7 februari ook het voetveer uit de vaart werd genomen vanwege de kou, werd ook de tweede autotunnelbuis geopend, voor fietsers en voetgangers.

De laatste tunnelbuis ging vandaag pas open, omdat de roltrap nog niet klaar was.

Langverwachte verbinding

Met de tunnel heeft Rotterdam de langverwachte tweede oeververbinding. Eind vorige eeuw ontstond de discussie over een nieuwe verbinding, omdat de Willemsbrug ongeveer de helft van de tijd open stond voor de scheepvaart.

Aanvankelijk werd de oplossing gezocht in veerboten, maar in 1920 werd het idee uitgewerkt voor een nieuwe Willemsbrug. Voor de brug waren zulke enorme opritten nodig, dat een deel van de oude binnenstad gesloopt moest worden en dat zagen veel mensen niet zitten.

In de jaren ’20 werden Rotterdammers naar het buitenland gestuurd om zich te verdiepen in de mogelijkheden voor een tunnel. Zo ontstond na een studiereis in 1929 de tekening voor de Maastunnel.

Uiteindelijk lagen er drie ontwerpen op tafel; een hangbrug van 60 meter hoog, een kleine tunnel en een grotere tunnel, met twee buizen en een fiets- en voetgangerstunnel. De prijzen bleken nauwelijks te verschillen. Op 18 mei 1933 ging de Rotterdamse gemeenteraad akkoord met het grote tunnelplan.

In 1937 werd er met de bouw begonnen. De acht tunneldelen werden aan de kant gebouwd. Daarna werd het naar het midden van de rivier gevaren en in de rivier laten zakken, een voor Nederland revolutionaire methode. Toen zeven van de acht delen op hun plek lagen, vond het bombardement op Rotterdam plaats. Negen maanden later werd het laatste stuk geplaatst.

Eind vorig jaar met een vertraging van slechts zes maanden, werd de tunnel opgeleverd. Vanwege stategische redenen hielden de autoriteiten de oplevering geheim.


Bronnen:

Maastunnel.nl – 1920: een brug of een tunnel

Maastunnel.nl – 14 februari 1942 – de openstelling van de Maastunnel

Andere Tijden – Maastunnel Rotterdam 75 jaar oud

Wikipedia – Maastunnel

Radio Rijnmond – februari 1992 – De Weg naar Kralingen

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 01-10-2017

Verhaalnummer: 29