Skip navigation

Category Archives: Rotterdam

ROTTERDAM – Het meest omstreden beeld dat Rotterdam kende, terwijl het nog niet eens is geplaatst, krijgt geen plekje in de openbaarheid. Santa Claus van Paul McCarthy, dat door de Rotterdammers inmiddels is omgedoopt tot ‘Kabouter Buttplug’, past niet op de beoogde plek naast concertgebouw De Doelen, oordeelde de raad.

Waar het beeld nu komt te staan is nog niet duidelijk. De Stadspartij heeft voorgesteld om het beeld in de tuin van Museum Boijmans te plaatsen. 

Zelden maakte een beeld zoveel los in Rotterdam. Bij de museumnacht, vorige week, gaf driekwart van de bezoekers aan dat ze het beeld maar niets vinden. 

Het beeld bestaat uit een soort kerstman, die in zijn rechterhand een seksattribuut (buttplug) vasthoudt. En dat laatste is wat veel mensen onsmakelijk vinden. 

Leefbaar Rotterdam noemde het “onzin om voor zoń geldbedrag zo’n idioot kunstwerk te plaatsen. De Christenunie-SGP omschreef het als een overschrijding “van het toelaatbare” en het CDA noemde het beeld “foeilelijk”. 

Nadat vorige maand bekend werd dat de gemeente Rotterdam het beeld had aangekocht, op voordracht van de Internationale Beelden Commissie (IBC), stroomden de klachtenbrieven en -telefoontjes binnen. 

Veel mensen hadden er geen begrip voor dat de gemeente 280.000 euro uitgaf aan het beeld. 



Buttplug

Het IBC is al sinds 1999 bezig om een toonaangevend beeld naar Rotterdam te halen. Paul McCarthy kwam daarbij vrij snel in beeld als een van de kunstenaars. De kunstenaar werd in de zomer van 2000 uitgenodigd om naar Rotterdam te komen. 

Na het gesprek kwam McCarthy met twee voorstellen: een negentiende-eeuw Amerikaans huisje op het water van de Nieuwe Maas, waarin mensen ook daadwerkelijk konden overnachten. Het andere voorstel was een grote rode kerstman, met een kerstboom en een bel in zijn handen. 

Op verzoek van de IBC werkte McCarthy het plan rondom de Kerstman verder uit. Het beeld zou 6 tot 8 meter hoog moeten worden in een rode kleur. Op verzoek van de commissie heeft de kunstenaar de kerstboom vervangen door een ‘fallus-symbool’, wat nu door het publiek wordt omschreven als ‘buttplug’.

“De commissie heeft haar voorkeur uitgesproken voor het voorstel in rood en een meerderheid is voor het fallus-element in plaats van de Dennenboom”

(Brief aan Paul McCarthy, juli 2001)

McCarthy was zelf niet helemaal zeker of Rotterdam wel klaar zou zijn voor een opmerkelijk beeld. “Dit is Nederland”, liet de IBC weten in een antwoord aan de kunstenaar. En daar heeft de commissie zich ernstig in vergist. 


Hoe ging het verder?

Ondanks de wens van de gemeenteraad kwamen er in de periode na de afwijzing toch nog wat andere locaties in de openbaarheid voorbij. Eind 2004 kwam het Binnenwegplein in beeld, maar een elektronicaketen op dat plein zag de komst van het beeld niet zitten.

Het duurde uiteindelijk nog tot 2005 voordat er een plek gevonden werd voor het omstreden beeld. Niet in de openbare ruimte, maar, zoals de Stadspartij min of meer had voorgesteld, op de binnenplaats van Museum Boijmans van Beuningen.

Het beeld lag toen al bijna een jaar in een opslagruimte aan de Waalhaven. Op het laatste moment was er nog voor gekozen om het rode beeld de huidige zwarte kleur te geven.

Op 22 september 2005 werd het beeld op de Binnenplaats getakeld en een aantal dagen later onthuld. Als onderdeel van de afspraak is dat Santa Claus maar twee jaar mocht komen logeren bij Boijmans.

In het najaar van 2008 kreeg het een definitieve plek op het Eendrachtsplein. En dat is een plek in de Openbare Ruimte, zoals het IBC altijd voor ogen heeft gezien.

Inmiddels is alle ophef rondom het beeld wel wat weggeëbd. Het is en blijft een opmerkelijk beeld, vinden veel Rotterdammers, maar wel hún beeld. En daarmee hebben ze Santa Claus, of beter gezegd Kabouter Buttplug, toch in de armen gesloten.

Bronnen:

Trouw – 07-03-2003 – Rotterdamse dildoreus verbannen naar museum

Santa Claus – Een Case Study naar het abjecte in de hedendaagse Kunst – Heleen Huisman – Masterstudy Universiteit Utrecht

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 06-03-2021

Verhaalnummer: 238

ROTTERDAM – Bij metrostation Slinge in Rotterdam-Pendrecht is een jongen zwaargewond geraakt bij een schietpartij. Hij heeft een hoofdwond en is er slecht aan toe.

Het slachtoffer zou samen met vijf vriendjes rond 22:00 uur sneeuwballen hebben gegooid vanaf het parkeerdek bij het metrostation.

Er zijn nog geen aanhoudingen verricht. De politie weet nog niets van het motief van de schutter.

Volgens een van de jongeren uit de groep raakte een van de sneeuwballen een rode auto, die voorbijreed. De man in de auto stapte uit en greep naar een pistool in zijn jas.

“Die man ging achteruit. Hij haalde deze uit zijn jasje. Toen heeft hij vier keer geschoten. Drie keer beneden en één keer boven. Toen zagen we die jongen liggen. We zijn naar huis gerend. Ik was echt in shock.”

Ooggetuige, Radio Rijnmond

De meeste jongens konden op tijd wegduiken voor de rondvliegende kogels, maar één jongen was te laat.

De jongens waren te geëmotioneerd om iets van de schutter te herinneren, behalve dat hij een lichtgetinte huid had en in een rode auto reed.

(Het artikel gaat verder onder deze advertentie)



Schok

In de directe omgeving is geschokt gereageerd op de schietpartij. Het is niet de eerste schietpartij in de omgeving van het metrostation. Vorige week was er ook al een schietpartij, zonder slachtoffers, maar de schutter loopt nog vrij rond.

Volgens ooggetuigen had de schietpartij van vanavond te maken met het gooien van sneeuwballen, toch zijn er anderen die wijzen op rivaliserende jeugdbendes in Pendrecht. Groepen Turkse en Antilliaanse jongeren staan elkaar naar het leven. Iemand zou het slachtoffer voor een rivaliserend bendelid hebben aangezien.

De politie kan van deze verhalen niets bevestigen.


Hoe ging het verder?

Een dag na de schietpartij overlijdt Sedar Soares, dertien jaar. Volgens mensen in zijn omgeving een ‘lieve en rustige jongen’, ‘goede voetballer uit de c1 van Transvalia’.

Al de volgende dag worden er bloemen gelegd op het parkeerdek van Slinge. Weer een paar dagen volgt een stille tocht.

Alhoewel er nooit iemand voor de schietpartij is veroordeeld, lijkt het vrijwel zeker dat de schutter boos was over het gooien van sneeuwballen.

Gerald H.

Het duurt meer dan een jaar voordat er iemand wordt opgepakt voor de dood van Sedar Soares, het slachtoffer. Het gaat om de Antilliaan Gerald H.. De man staat bekend als uiterst agressief en reed in een rode Honda Civic.

Gerald H. wordt opgepakt nadat hij op Schiphol tegen de lamp loopt met cocaïne in een shampoofles. Hij was eerder al een keer veroordeeld voor een schietpartij.

De man heeft als bijnaam ‘Japatin’, wat ‘Koning der Lullen’ betekent. De 29-jarige man heeft tien kinderen bij zeven verschillende vrouwen. Zijn bijnaam staat op de zijkant van zijn rode Honda Civic.

De arrestatie en een groot deel van het bewijs van het Openbaar Ministerie is gebouwd op de getuigenverklaring van een vrouw in een telefooncel. Zij zag Gerald H. terug in zijn auto stappen met een pistool. Ze kende de verdachte van gezicht en durfde heel lang niet naar de politie te stappen. Ze gaf dan ook eerder een valse verklaring, maar kwam daar later op terug.

Een medegevangene verklaarde dat Gerald H. in het Huis van Bewaring had toegegeven dat hij Sedar had doodgeschoten. Een alibi, verleend door familieleden van de verdachte bleek vals te zijn.

Veel meer bewijs was er niet. Er was geen moordwapen. Ook waren er geen camerabeelden.

Op 31 januari 2005 wordt Gerald H. tot 15 jaar cel veroordeeld voor doodslag (verantwoordelijk voor de dood, maar zonder vooropgezet plan). Twee getuigen hebben dan al hun verklaring aangepast. Toch waren de verklaringen bruikbaar, omdat de getuigen hun verklaring hebben ingetrokken uit angst.

In hoger beroep wordt Gerald H. op 18 oktober 2005 vrijgesproken bij gebrek aan bewijs. De twee getuigen hebben hun volledige verklaring ingetrokken, mogelijk na bedreigingen. Justitie ging daarna nog in cassatie, maar dat cassatieberoep werd in december 2006 verworpen. Daarmee was Gerald H. definitief vrijgesproken.

In 2020 kwam de zaak op de ‘coldcase-kalender’ van de politie te staan. De hoop bestaat dat sommige getuigen zich alsnog melden.

UPDATE (19-05-2022): De politie maakt in 2022 bekend dat de fatale beschieting waarschijnlijk te maken heeft met een ripdeal, een beroving van drugs. Op het moment dat Sedar aan het rondhangen was bij metrostation Slinge, vond zo’n ripdeal plaats. Daarbij werd geschoten en het 13-jarige slachtoffer was op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, zegt de politie tegen Rijnmond.

Bronnen:

RTV Rijnmond – 01-02-2003 – Jongen neergeschoten

RTV Rijnmond – 02-02-2003 – Jongen (13) omgekomen bij schietpartij

RTV Rijnmond – 03-03-2003 – Politie hoort vriendjes neergeschoten jongen

Radio Rijnmond – 03-02-2003 – Rijnmond Nu (ochtendeditie)

Radio Rijnmond – 03-02-2003 – Rijnmond Nu (middageditie)

De Volkskrant – 14-04-2004- Verdachte moord Sedar Soares aangehouden

De Volkskrant – 31 januari 2005 – ’13-jarige Sedar Soares zonder pardon doodgeschoten’

NRC Handelsblad – 20-12-2006 – Gerald H. definitief vrijuit in zaak Sedar Soares

Wikipedia – Dood van Sedar Soares

Tekst: Dave Datema

Gepubliceerd op: 01-02-2018

Verhaalnummer: 63


ROTTERDAM – Dat het internet een markt is die soms harder groeit dan bijgehouden kan worden, blijkt deze week in Rotterdam. Waar vorige week nog twee grote internetcafés waren met meer dan 400 computers, zijn ze nu allebei gesloten. Een derde café gaat later deze week dicht.

De enige internetcomputers die dan nog over zijn in Rotterdam staan in de bibliotheek aan de Binnenrotte. En dat is niet echt een plek waar je ‘hip’ en ‘cool’ bent als jongere.  Time2Surf van KPN moest dicht van de rechter, omdat er sprake zou zijn van broodroof. De andere zaak, EasyEverything veroorzaakte zoveel overlast, dat de gemeente de zaak sloot.

Opkomende markt

EasyEverything is een internationale keten met internetcafés in onder meer Londen, Edinburgh en Amsterdam. Daarnaast zijn er plannen voor vestigingen in Barcelona, Antwerpen, Brussel, Berlijn en tal van andere grote steden. Het filiaal in Amsterdam is met 500 schermen het grootste internetcafé van de wereld. Niet land meer, want er zijn al contracten ondertekend voor een vestiging in New York met duizend computers.

De Griekse zakenman Stelios Haji-Ioannou, eigenaar van EasyEverything en ook oprichter van de prijsvechter EasyJet, mikt op meerdere doelgroepen. Toeristen kunnen er snel en goedkoop hun mail checken. Voor de vaste bezoekers is er de mogelijkheid om voor fl. 2,50 drie uur lang met hoge snelheid te surfen. De zaak is 24 uur per dag geopend. Een nieuwe stap naar de 24-uurseconomie.

Ook is er de mogelijkheid om koffie, frisdrank of te eten te bestellen. Tegen extra betaling kunnen computerbestanden op een diskette of een cd-rom gezet worden. Alle gemakken zijn in de buurt, zo wordt gezegd.

Kapers op de kust

Maar er zijn meer partijen die wel geld zagen in de booming cybermarkt. Kort na de aankondiging van de opening van het internetcafé op het Stadhuisplein, kwam KPN met het plan om onder de naam Time2Surf een internetcafé te openen, twee deuren verderop komen met zo’n 70 computers. De zaak opent een paar dagen voor EasyEverything open.

Broodroof is het oordeel van EasyEverything, dat naar de rechter stapt. Die stelde EasyEverything in het gelijk en sinds vandaag is Time2Surf gesloten. Maar ze zijn niet de enige die de deuren moeten sluiten.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Ten onder aan eigen succes

Sinds de opening, op 9 juni, loopt het storm bij EasyEverything, het nieuwe cybermekka van Rotterdam. Honderden klanten, soms meer dan duizend per dag, kloppen aan bij de opvallend oranje zaak, voor het snelle internet. Dat brengt ook problemen met zich mee.

Groepen Antillianen en Marokkanen gaan geregeld met elkaar op de vuist. Er wordt met glazen gegooid en er zijn zelfs steekpartijen.

De bewaking moet meerdere keren ingrijpen en weert jongeren die eerder over de schreef zijn gegaan. Toch wordt daarmee niet voorkomen dat de situatie twee keer zo uit de hand loopt dat het hele internetcafé ontruimd moet worden.

Niet verrassend

De gemeente zit met de handen in het haar. Dat er in de eerste maand al zoveel problemen zouden zijn had niemand zien aankomen.

De manager van een derde internetcafé in de Rotterdamse Virgin Megastores, is totaal niet verrast door de overlast, zegt hij in de Volkskrant.

Hij beschrijft dat het internet voor sommige groepen een ideale plek is om alles te bekijken en te zeggen ‘wat thuis verboden is’. En omdat iedereen op dezelfde chatsite zit, loopt het dan snel uit de hand en ontstaan er snel ruzies en vechtpartijen.

Daarnaast zit het internetcafé op de verkeerde plek, zegt de manager.

“Het Stadhuisplein is het Leidseplein van Rotterdam. Daar komen mensen voor een biertje en een date en niet het ‘hippe volk van de 24-uurseconomie”

(manager HOBI-enterprise)

De manager moppert over de groep jongeren, die bij hem ook  voor problemen zorgde. Maar door hard en duidelijk op te treden (en ze er regelmatig uit te gooien) bleef het beheersbaar. Toch zal ook dit internetcafé, in Virgin Megastore, deze week nog de deuren sluiten. De keten is verkocht aan Free Record Shop en gaat daarom dicht.

Sluiting

Nu EasyEverything voor de tweede keer in korte tijd ontruimd is, grijpt de gemeente in. De zaak mag niet meer open. De verstoring van de openbare orde is de belangrijkste reden, maar volgens de gemeente zijn er ook problemen met de horeca-vergunning. Die is er namelijk niet, terwijl die er wel moet zijn.

Volgens het management van EasyEverything was daar tijdens de gesprekken met de gemeente nooit iets over gezegd. Op de dag van de opening werd alsnog een vergunning aangevraagd. Een paar dagen voor de sluiting werd besloten om de horeca-activiteiten te staken. Daarom is er van een overtreding geen sprake, zegt het internetcafé.

EasyEverything heeft een kort geding aangespannen om de sluiting ongedaan te maken.


Hoe ging het verder?

De sluiting van EasyEveryhting duurt niet lang. Als de rechter tien dagen later besluit dat de zaak ten onrechte is gesloten, mag het internetcafé weer open.

De vechtpartijen waren genoeg redenen om de zaak te sluiten, vindt de rechter. Maar het verhaal van de horecavergunning rammelt, zegt de president van de rechtbank begin augustus.

De rechtbank stelt EastEverything in het gelijk in het feit dat er geen vergunning meer nodig was. Daarnaast was de APV (Algemeen Plaatselijke Verordening; een lijst met regels waar je je aan moet voldoen, die in elke gemeente anders is) erg onduidelijk.

Eigenaar Stelios Haji-Ioannou zei op de dag van de uitspraak dat hij een schadeclaim zou indienen van een half miljoen gulden. Of die claim ook echt is ingediend en/of betaald is niet duidelijk.

Hoe het met de rust verliep rondom EasyEverything is ook niet helemaal duidelijk. Na de heropening was er in ieder geval geen horeca aanwezig.

Bronnen:

Vijf uur internet voor een knaak, Reformatorisch Dagblad, 6 juni 2000.

Met uitgaan heeft het weinig te maken, Trouw 1 juli 2000.

Rotterdams internetcafé vecht sluiting aan, Trouw 25 juli 2000.

Internetcafés Rotterdam door ruzies weer dicht, Volkskrant 28 juli 2000.

Internetcafé Rotterdam heropend, NRC Handelsblad 3 augustus 2000.

Internetcafé EasyEverything mag toch open, Reformatorisch Dagblad, 3 augustus 2000.

Tekst: Dave Datema mmv Anke Hoets

Gepubliceerd op: 01-10-2017

Verhaalnummer: 77


ROTTERDAM – Op het Rotterdamse stadhuis is jarenlang op grote schaal fraude gepleegd. Drank, apparatuur en rookwaren werden achterover gedrukt, zeggen meerdere bronnen tegen Radio Rijnmond. Ook zouden wethouders en voormalig burgemeester Peper privéfeestjes hebben gegeven, waar gemeentepersoneel bij werd ingezet, op kosten van het stadhuis. Burgemeester Opstelten bevestigt dat drie personeelsleden zijn geschorst.

De fraude vond verspreid door vrijwel het hele stadhuis plaats, zeggen de bronnen tegen Radio Rijnmond. Zowel de top van de gemeente als het lager personeel maakte zich eraan schuldig.

“Er werd alcohol achterover gedrukt. Er werden computers meegenomen. Als de beveiliging vroeg ‘wat ga je met die apparaten doen’ dan werd er door de desbetreffende persoon gezegd dat ze werden gerepareerd.”

(Anonieme bron, Radio Rijnmond, 24-09-1999)

Drank, sigaretten, dure Cubaanse sigaren. Allemaal verdwenen ze uit de voorraadkasten van het stadhuis. Voor een deel werden de spullen voor eigen gebruik meegenomen. Ook zou een deel verhandeld zijn.

Ook werd er gefraudeerd in het aantal gewerkte uren. Na gemeenteraadsvergaderingen die tot middernacht uur duurden, werd afgesproken dat iedereen tot één uur ’s nachts heeft gewerkt. Dat gebeurde mede onder druk van een deel van het personeel. Deze fraude kwam aan het licht door de tijdcodes van het alarmsysteem.

Ook vond er fraude plaats met gedeclareerde taxiritten. En dat werd niet alleen door het lager personeel gedaan, maar ook door wethouders en zelfs de burgemeester, zo zeggen de bronnen.

Hogerop

Wethouders en vroegere burgemeesters zouden zich wel vaker niet aan de regels gehouden hebben. Zo zegt een van de bronnen dat burgemeester Peper – en met name zijn vrouw Neelie Smit-Kroes – privéfeestjes gaf op kosten van de gemeente.

“De enorme geldverspilling. Het gemak waarmee dingen gedaan worden. Bijvoorbeeld het reserveren door mevrouw Kroes van het schip De Nieuwe Maas voor privédoeleinden. Feestjes waar haar moeder werd uitgenodigd, haar broer en de familie Van Caldenborch, de vaste vriendenkliek. En waarbij door de gemeente voor de catering werd gezorgd.”

(Oud-medewerker van de gemeente, Radio Rijnmond, 24-09-1999)

Ook andere wethouders zouden feestjes hebben gegeven bij hen thuis, waarbij gemeentepersoneel werd ingezet. Ook daarvoor werd drank en rookwaren uit het stadhuis meegenomen.

“Er werden feesten gegeven. Er werden extra borrels opgeschreven. Dat is ook niet zo moeilijk, want ik geloof dat er op een gegeven moment wel drie tot vier diners per week waren. Er kwam altijd wel een delegatie ergens vandaan. Het verhaal is ook dat een van de medewerkers van het kabinet, die was op een gegeven moment zo strontlazarus, dat de Noorse delegatie hem uit de bus heeft moeten plukken, omdat er geen zinnig woord uit hem kwam. Dat soort toestanden waren er ook.”

(Oud-medewerker van de gemeente, Radio Rijnmond, 24-09-1999)

Een groot deel van het personeel was ervan op de hoogte, maar zei er niets van, uit angst om ontslagen te worden.

“Ik heb het zelf met mijn eigen ogen meegemaakt dat ze laveloos in de keuken zaten aan de jenever, aan rode wijn. Noem het maar op. En dan kwam ik even in de keuken. En dan was het van ‘hey, je houdt je klep dicht he, want anders…”

(Anonieme medewerker, Radio Rijnmond, 24-09-1999)

Het meenemen van spullen en extra uren schrijven behoorden al jarenlang tot de bedrijfscultuur op het stadhuis, bevestigen sommige medewerkers. Het werd gezien als ‘verworven rechten’. Die problemen begonnen al onder oud-burgemeester André van der Louw. Maar zeker onder burgemeester Peper leken deze praktijken geoorloofd.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Onderzoek

Begin dit jaar werd de fraude gemeld bij het bureau Integer Handelen van de gemeente Rotterdam. In alle stilte werd de nieuwe burgemeester Opstelten geïnformeerd. Vlak voor de zomervakantie worden de fractieleiders van de Rotterdamse gemeenteraad op de hoogte gesteld.

Opstelten overlegde met justitie, maar die kon niet veel met het verhaal beginnen. Er werd dan ook geen aangifte gedaan.

Het onderzoek naar de fraude wordt gedaan door gemeentesecretaris Van Eck. Hij schorste eerder al drie medewerkers; twee beveiligingsmensen en het hoofd van de keuken. Zij krijgen een andere functie binnen de gemeente. In het verslag van Van Eck noemt hij zijn personeel een ‘georganiseerde criminele bende’, volgens Radio Rijnmond.

Een deel van het personeel zou het onverteerbaar vinden dat het onderzoek wordt geleid door Van Eck. Hij zou al jaren op de hoogte zijn van de misstanden. Het onderzoek richt zich vrijwel alleen op de periode 1998-1999. Een onderzoek naar de geruchten over privéfeestjes komt er dus niet.

Geschrokken

Burgemeester Opstelten laat weten geschokt te zijn door de bedrijfscultuur die hij in Rotterdam aantrof, toen hij begin dit jaar als burgemeester werd geïnstalleerd.

“Er moeten gewoon spelregels zijn. Over integriteit moeten er duidelijk codes zijn. En daar moet iedereen zich aan houden, punt uit. En het is dan ook nodig dat soms nieuwe mensen leiding moeten geven om een cultuuromslag te creëren. Nou dat gaat ook gebeuren.”

(Burgemeester Opstelten, Radio Rijnmond, 24-09-1999)

Toch is de fraude niet zo groot als Radio Rijnmond omschrijft, voegt burgemeester Opstelten daaraan toe. Geruchten over de privéfeestjes kent de burgemeester niet en daar ‘heeft hij ook niets aan’. Wel zegt hij dat het volledig volgens de regels is dat gasten van het stadhuis, zoals delegaties, bij wethouders thuis worden ontvangen.

Volgens Opstelten is hiermee de zaak ‘klaar’. Er volgt geen verder onderzoek meer.

Veel vragen

Toch nemen veel partijen geen genoegen met de uitleg van de burgemeester. De SP in de Rotterdamse gemeenteraad stelt vragen aan de burgemeester over de gang van zaken.

“Het kan niet zo zijn dat alleen onderzoek wordt gedaan naar misdragingen door lagere ambtenaren. Er is hier op het stadhuis, met name in de periode Peper een bepaalde cultuur gegroeid. Die zou ik willen omschrijven als ‘wie appelen zaait, die appelen eet’. Op het moment dat collegeleden, die een voorbeeldfunctie hebben, hele flessen naar binnen slaan, dan kan het niet anders dan dat degene die de fles serveert dan ook af en toe een glaasje neemt.”

(SP-raadslid Chris van Heumen, Radio Rijnmond 24-09-1999)

SP-collega Agnes Kant in de Tweede Kamer heeft inmiddels Kamervragen gesteld over het handelen van onder meer oud-burgemeester Peper aan de minister van Binnenlandse Zaken, Bram Peper.

Ook CDA-kamerlid Agnes van Ardenne vindt de rol van Peper opvallend.

“Ik weet nog niet hoe we dit als CDA gaan aankaarten in de Kamer. Het toeval wil dat we gisteren bij de Algemene Beschouwing ook bij de minister van Binnenlandse Zaken een soortgelijk voorstel hebben genoemd. We hebben toen het voorbeeld genoeg van burgemeester Peper die in die tijd een korpschef ontsloeg en waar hij later als minister ook een oordeel over moest geven. Dat was een beetje als een slager die zijn eigen vlees keurt. En daarin bevinden we ons nu eigenlijk weer. Dat maakt deze zaak buitengewoon ingewikkeld.”

(Agnes van Ardenne, CDA-kamerlid, Radio Rijnmond 24-09-1999)

Hoe ging het verder?

Voor Peper krijgt het allemaal een juridisch staartje, maar uiteindelijk is hij volledig vrijgesproken van alle blaam. Het neemt niet weg dat zijn imago een behoorlijke kras heeft opgelopen. Ook kostte het zijn ministerschap. Op 13 maart 2000 treedt hij af ‘om het openbaar bestuur niet te belasten en om zich beter tegen de aantijgingen te kunnen verweren’.

Het anonieme verhaal van Radio Rijnmond over de feestjes van wethouders en burgemeester Peper werd in eerste instantie nog afgedaan als onzin. Neelie Kroes noemt het zelfs een ‘schande dat Radio Rijnmond een zwakbegaafde jongen heeft gebruikt om deze leugens te ventileren’. Maar er komt een nieuw onderzoek, als er een klacht wordt ingediend.

Een maand later komt het Algemeen Dagblad met nieuwe klachten over Peper. Die gebeuren niet allemaal anoniem. Premier Kok schaart zich achter Peper. In de dagen erna vechten Peper en het AD elkaar de tent uit en komen sommige mensen die over Peper hebben geklaagd terug op hun uitspraken. Aantijgingen van de anonieme bron van Radio Rijnmond worden ongegrond verklaard door het Bureau Integer Handelen.

Het onafhankelijk onderzoek van de Commissie tot Onderzoek van de Rekening draait inmiddels vooral over het declaratiegedrag van Peper en de bijbehorende ‘bonnetjes’. Volgens accountantsbureau KPMG zou Peper voor 64.000 gulden onterecht hebben gedeclareerd.

Volgens justitie is dat bedrag helemaal niet zo hoog. Er was een bedrag van 7.500 gulden incorrect gedeclareerd. Nadat het bedrag is teruggestort, trekt justitie de zaak in. Peper start een zaak tegen KPMG en wordt grotendeels in het gelijk gesteld door het College van Beroep voor het bedrijfsleven. KPMG had onjuist feiten gepubliceerd en had geen extra onderzoek laten doen.

Peper krijgt een schadevergoeding, maar hoe hoog die is, is niet bekend.

Bronnen:

Radio Rijnmond – Rijnmond Nu, 24-09-1999 (06:00 – 09:00)

Radio Rijnmond – Branie voor Twee, 24-09-1999 (12:00 – 13:00)

Radio Rijnmond – Rijnmond Nu, 24-09-1999 (17:00 – 18:00)

Reformatorisch Dagblad – Chronologie affaire Peper

Wikipedia – Bram Peper

Tekst: Dave Datema

Gepubliceerd op: 01 oktober 2017

Verhaalnummer: 19


ROTTERDAM – De politie is al urenlang verwikkeld in een veldslag met relschoppers nadat vanavond de huldiging van landskampioen Feyenoord uit de hand is gelopen. De politie heeft gericht geschoten op de relschoppers. Er zijn zeker vier gewonden, waarvan er één slecht aan toe is. Tientallen mensen zijn opgepakt. Hoe groot de schade is, is nog niet duidelijk.

Na het 2-2 gelijkspel deze middag tegen NAC verzamelden zich 150.000 tot 250.000 Feyenoord-supporters op de Coolsingel om daar de eerste titel in zes jaar te vieren. De sfeer was opperbest, tot na afloop van de balkonscène.

Op de Coolsingel raakte een groep van honderd hooligans slaags met de politie. Zeven agenten, die ingesloten werden, trokken hun wapens en losten waarschuwingsschoten. Toen dat niet hielp werd er ook gericht geschoten. Daarbij werd een man in zijn buik geraakt. Hij wordt nu geopereerd in het ziekenhuis.

Tegelijkertijd braken ook rellen uit in andere delen van het stadscentrum. De Mobiele Eenheid, die op de achtergrond werd gehouden om geen problemen uit te lokken, had alle moeite om de problemen de kop in te drukken.

Op het Hofplein werd een waterkanon ingezet tegen relschoppers. Op het Stadhuisplein werden agenten bekogeld met flessen, stenen en andere voorwerpen die voorhanden waren.

Op de Hoogstraat werd een dumpzaak geplunderd. Het personeel kon nog net voorkomen dat de relschoppers en met hakbijlen en messen vandoor gingen.

Plundertocht

Als een losgelaten horde trokken de relschoppers door het winkelgebied in het centrum van Rotterdam. Bij de Blokker, niet ver van de Koopgoot ging ook de winkelruit eraan, tot vreugde van de relschoppers.

Een meisje, die niets met de rellen te maken had, stond te huilen, schrijft een GPD-verslaggever. Twee andere meiden klampten iemand aan.

“Vertel ons alsjeblieft waar we de metro in kunnen. We willen hier weg. Dit is verschrikkelijk”

(Leidsch Dagblad, 26-04-1999)

Zo trok de groep over de Hoogstraat. Toen de vitrines van drogisterij Boots en de Aktie Sport te sterk bleken, was de pui van de McDonalds het volgende slachtoffer.

“Hier bij Fooks liepen ze gewoon met stapels broeken naar buiten”, zei een buurtbewoner die het allemaal zag gebeuren tegen een verslaggever van de GPD-kranten. “Jong, oud, jongens, meisjes, er liep van alles tussen.”

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Schaamte

Veel mensen zagen de rellen en plunderingen met lede ogen aan. “Ik kan wel janken”, zei portier Freek van een horeca-zaak op de Coolsingel tegen Trouw. “Dit zijn geen Feyenoord-supporters. Ik heb nog nooit zoveel flessen, stenen en teringzooi door de lucht zien vliegen. Wat mij betreft had de politie er meer mogen neerknallen.”

Een andere voorbijganger liet weten dat hij ‘zich kapotschaamt’.

“Weer hebben een paar het voor de grote groep verziekt. En wie krijgen er weer de schuld? Juist, de supporters. Dat zijn deze gasten zeker niet. Deze gasten zijn ziek. Zwaar ziek.”

(Leidsch Dagblad, 26-04-1999)

Toch was het niet voor het eerst dat het zo mis ging bij een huldiging van Feyenoord. Na het vorige landskampioenschap, in 1993, waren er ook al rellen na de huldiging, maar niet op deze schaal.

Reacties

Burgemeester Opstelten van Rotterdam noemde de rellen in de Volkskrant een ‘anti-climax’. Eerder had hij het nog over een ‘fantastisch volksfeest’.

Politiewoordvoerder Ger de Jong omschreef de gebeurtenissen ook ‘dieptreurig’. Hij kon nog niet zeggen of er te weinig Mobiele Eenheid op de been was voor het kampioensfeest. Dat wordt de komende dagen geëvalueerd.


Hoe ging het verder?

De rellen overschaduwden het landskampioenschap volledig. De politie was tot 02:00 uur ’s nachts bezig om de orde te herstellen. Toen waren bij 93 winkels en kantoren de ruiten ingegooid. Er waren 25 winkels geplunderd. De schade lag rond de 10 miljoen gulden.

Er kwam een groot onderzoek naar de rellen, door het Insituut Veiligheid en Crisismanagement, dat bijvoorbeeld ook onderzoek deed naar de standrellen in Hoek van Holland.

Uit dat onderzoek bleek dat er van de tachtig arrestanten er maar drie hoorde bij de harde kern van Feyenoord. Het overgrote gedeelte van de daders waren ‘gelegenheidheidshooligans’, die aangetrokken werden door het geweld. De meesten waren ook onder invloed van drank en/of drugs.

De politie had geen rekening gehouden met rellen op deze schaal. Agenten waren door de menigte verspreid en konden niet ingrijpen als het ergens mis dreigde te gaan.

De agent die een relschopper in zijn buik had geschoten werd uiteindelijk niet vervolgd. Maar het duurde bijna 2 jaar voordat daar duidelijkheid over kwam.

Het duurde uiteindelijk tot 2017 totdat er een nieuwe huldiging kwam in Rotterdam. Burgemeester Aboutaleb had gedreigd dat de huldiging niet door zou gaan als het onrustig in de stad zou zijn, direct na het binnenhalen van de landstitel.

Toen Feyenoord op 7 mei 2017 met 3-0 van Excelsior verloor, waren er toch weer rellen in de stad met tientallen arrestaties. Toch ging een week later (toen de titel alsnog werd binnengehaald) een huldiging door op maandagochtend, zonder enige wanklank.

Bronnen:

Leidense Courant – 26-04-1999 – Veldslag in Rotterdam

TROUW – 26-04-1999 – Rellen in Rotterdam

VOLKSKRANT – 26-04-1999 – Massale rellen bij kampioensfeest

NOS – 07-05-2017 – Hoe het misging op de Coolsingel in 1999 (en nu waarschijnlijk niet)

Reformatorisch Dagblad – 02-02-2001 – Agent niet vervolgd na geweerschoten

Auteur: Dave Datema

Verhaalnummer: 92

Gepubliceerd op: 24-04-1999

ROTTERDAM – Rotterdam krijgt voor het eerst in bijna vijftig jaar een burgemeester die geen lid is van de Partij van de Arbeid. Ivo Opstelten (VVD) verruilt Utrecht voor de Maasstad, melden Radio Rijnmond en het Algemeen Dagblad op basis van verschillende bronnen.

“Er werd na Peper meer gezocht naar een man van het volk”, analyseert Radio Rijnmond. “Opstelten had bovendien een band met Rotterdam. Hij komt hier vandaan en zit ook in de havenraad.”

In Utrecht wordt met teleurstelling gereageerd op het vertrek van Opstelten. De burgemeester is populair onder de inwoners van de stad. Zelfs oppositieleider Henk Westbroek (Leefbaar Utrecht) is erg te spreken over Opstelten. “Een aardige, kundige en sympathieke man”, zegt hij op Radio Rijnmond.

“Ik heb hem als oppositieleider keihard aangepakt, maar daar ging hij altijd goed mee om”, zegt het raadslid/zanger. “Bovendien was hij ongeveer de enige in de gemeenteraad die ook humor had. Hij maakte wel eens grapjes”.

“Daarnaast kan hij eindelijk zijn FC Utrecht-sjaal verruilen voor die van Feyenoord”, zegt Westbroek verder.

”Dan hoeft hij niet meer te jokken en kan hij een sjaal dragen waar hij echt achter staat. Want Opstelten is een echte Feyenoord-man”.

(Henk Westbroek, Radio Rijnmond, 11-01-1999)

Pittige strijd

De benoeming van Opstelten ging niet zonder slag of stoot. Er waren twee kandidaten in de race voor de belangrijkste positie op de. Naast Opstelten werd Rein Welschen, de burgemeester van Eindhoven, naar voren geschoven.

Vorige maand kreeg Commissaris van de Koningin Leemhuis-Stout dan ook een opmerkelijk advies van de vertrouwenscommissie onder haar neus geschoven. Daar prijkten drie namen op: Opstelten, Welschen en de directeur van de Rekenkamer, Saskia Stuiveling (PvdA). Maar er zat geen duidelijke voorkeur bij.

In de commissie zaten zes (van de negen) vertegenwoordigers van de Rotterdamse partijen. Daarvan steunden vier achter Opstelten en twee achter Welschen. Maar in zetels uitgedrukt was er een voorkeur voor Welchers (23-19).

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Peper

Leemhuis-Stout mocht korte tijd later haar advies uitbrengen aan minister Peper, die vervolgens zijn eigen opvolger mocht aanwijzen (Peper was tot zijn benoeming als minister burgemeester van Rotterdam).

Tot deze week zijn er nog gesprekken gevoerd tussen Peper en de kandidaten en de VVD-fractie in de Tweede Kamer zou hard geknokt hebben voor de positie van Opstelten in Rotterdam. De VVD is de tweede partij van het land, maar zou ondervertegenwoordigd zijn in de grote gemeenten, zo is het idee.

Zowel Opstelten als Welschen hebben nog niet gereageerd op het nieuws.


Hoe ging het verder?

Het duurde toch nog ruim een week voordat ook Peper met het verlossende woord kwam. Leemhuis-Stout had geadviseerd om voor Opstelten te kiezen, ook al steunde een meerderheid van de gemeenteraad de benoeming van Welchers.

Tijdens de gesprekken met beide kandidaten zou duidelijk geworden zijn dat Opstelten een verhuizing naar Rotterdam meer zag zitten dan zijn Brabantse collega. Daarom verkoos ook Peper Opstelten boven zijn partijgenoot Welchers.

Opstelten groeide in Rotterdam uit tot een vrij populaire burgemeester, met het imago van een crime-fighter (mede dankzij de houding van Leefbaar Rotterdam, jarenlang de grootste partij van de stad).

Dat imago kwam hem ten goede, toen hij als minister van Veiligheid en Justitie aan de slag ging. Maar daar ontstonden de eerste krassen op zijn blazoen. Het beruchte ‘bonnetjesschandaal’ kostte hem uiteindelijk de kop.

Bronnen: 

Reformatorisch Dagblad – 02-12-1998 – Rotterdam verdeeld over burgemeester

NRC Handelsblad – 16-12-1998 – Opstelten en Welschen topkandidaten

Reformatorisch Dagblad – 18-12-1998 – Race tussen rood en blauw

Radio Rijnmond – 11-01-1999 – Rijnmond Nu (met Erik Post)

Volkskrant – 21-01-1999 – Opstelten (VVD) wordt nieuwe burgemeester van Rotterdam

Wikipedia – Ivo Opstelten

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 11-01-1999

Verhaalnummer: 48


DEN HAAG/ROTTERDAM – Bij een politieactie in Den Haag is de 28-jarige hoofdagente Allegonda Gremmer om het leven gekomen. “De gebeurtenissen zijn als een klap aangekomen”, zegt een woordvoerder van de politie.

Het team moest vanmorgen rond 06:00 uur in een huis aan de Onyxstraat in Den Haag een 41-jarige man uit Almelo arresteren. Volgens een woordvoerder van de politie werd door het team eerst een ruit ingeslagen, daarna ging de agente samen met een collega de woning in.

Daarna werd vanaf de eerste verdieping naar beneden geschoten. De agente droeg een kogelwerend vest, maar ze werd geraakt in haar hals. De verdachte gooide daarna zijn vuurwapen weg en liet zich arresteren.

“Ze droeg een kogelwerend vest”, liet politiewoordvoerder Ger de Jong aan Radio Rijnmond weten, “maar dat biedt niet overal bescherming, helaas.”

(Politiewoordvoerder Ger de Jong op Radio Rijnmond op 28-10-1997)

De agente overleed ter plekke, ondanks een poging om haar te reanimeren.

Allegonda Gremmer was het eerste en enige vrouwelijke lid van een arrrestatieteam. De opleiding en toelatingseisen stonden bekend als ‘bijzonder zwaar’.

Ongebruikelijk

Het is vrij ongebruikelijk dat er wordt geschoten bij een inzet van het arrestatieteam. Bij de ruim vijfduizend aanhoudingen in de afgelopen vier jaar werd er drie keer geschoten. Daarbij raakten vier mensen gewond.

“Een arrestatieteam is erop gericht om geweld te voorkomen”, liet H. van Duijn van de Nederlandse Politiebond weten aan het Reformatorisch Dagblad. “De leden hiervan zijn heel goed getraind en bereiden zich goed op een actie voor. Dan kan er door de kans genomen veel minder mis gaan, dan bij een agent die in een onverachte situatie terechtkomt”, aldus Van Duijn.


Hoe ging het verder?

Een paar maanden later staat de 41-jarige Benny S. uit Almelo voor de rechter. Volgens de officier van justitie stond de verdachte het latere slachtoffer boven aan de trap op te wachten.

Het was aan de professionaliteit van de agente te danken, zei justitie verder, dat S. het pand levend had verlaten. Ze had de mogelijkheid gehad om op de verdachte te schieten, maar ze deed dat niet.

S. was eerder veroordeeld tot tien jaar cel voor een fatale overval. Hij werd nu opgepakt voor een mishandeling in Beckum. Ook daarbij viel een dode.

Tegen de man werd levenslang geëist en die straf kreeg hij ook. Daarbij speelde ook de verklaring van de vrouw van Benny S. een rol, die vertelde dat het wapen schietklaar onder het bed lag. Ook in hoger beroep krijgt Benny S. levenslang.

Bij de uitvaart van Gremmer, op 3 november 1997, maken ongeveer tweehonderd agenten van het korps Rotterdam-Rijnmond de reis naar het Groningse Nieuwolda.

Naar Allegonda Gremmer is een straat vernoemd in Rotterdam-West. Die ligt pal achter het politiebureau Marconiplein. Dat bordje wordt op 26 november 1998 onthuld.

Filmmaker Ivo Buigues Nieuwenhuizen maakte een film over hoe het leven van de politiemensen rondom Allegonda Gremmer verder ging na de dag in 1996.

Bronnen:

Trouw – 29-10-1997 – Ontzetting bij dood van politieagente

Reformatorisch Dagblad – 29-10-1997 – Politie verslagen na dood hoofdagente

Trouw – 03-11-1997 – Politieagenten bewijzen laatste eer aan omgekomen hoofdagente

Reformatorisch Dagblad – 24-09-1998 – Herdenking omgekomen politieagente uitgesteld

Radio Argos – 12-02-1999 – Arrestatieteams

BEVERWIJK – Bij een korte, maar heftige confrontatie tussen hooligans van Feyenoord en Ajax is een 35-jarige man uit Amsterdam om het leven gekomen. Het slachtoffer zou met een hamer op zijn hoofd zijn geslagen. Ook raakte er meerdere mensen gewond. Een van de slachtoffers zou hersenletsel hebben opgelopen. Hij wordt in het ziekenhuis bewaakt door de politie. 

De confrontatie was vanmiddag, voorafgaand aan de voetbalwedstrijd tussen AZ en Feyenoord in Alkmaar. De groepen vonden elkaar in een weiland, net buiten de Zwarte Markt in Beverwijk.

De explosie aan geweld kwam niet helemaal als verrassing. Enkele weken geleden kon de politie langs de Ring Amsterdam ternauwernood een confrontatie voorkomen.

“De politie kreeg vorige week al informatie over een nieuwe ontmoeting tussen beide supportersgroepen”, zegt Radio Rijnmond-verslaggever Babs Assink. “De eerste Feyenoorders werden bij Schiphol getraceerd en begeleid richting Alkmaar.”

“We hebben de indruk dat er afspraken zijn gemaakt zijn gemaakt met de mobiele telefoon”, zegt korpschef Visser van de politie Kennemerland.

Kort na de Wijkertunnel kwamen de auto’s van de hooligans tot stilstand. Ze stapten over de vangrails heen richting de wachtende ajacieden.

“Op het moment dat die groepen willens en wetens erop uit zijn om elkaar te treffen, dan zijn er grenzen wat je als politie kan voorkomen”, gaat Visser verder. “Wij waren op de plek waar de groep was. Wij hebben er begeleiding tegenaan gezet. We hadden de Mobiele Eenheid opgeroepen. We hebben de Wijkertunnel afgesloten. En als u de situatie daar kent, dan weet u dat het feitelijk onmogelijk is om dat laatste moment van samenkomen tegen te gaan.”

Wapens

Het treffen tussen beide groepen duurde maar een paar minuten. Vervolgens vermengden de relschoppers zich tussen de bezoekers van de Zwarte Markt in Beverwijk. Wapens werden achtergelaten op het slagveld, net als een uitgebrande auto. 

 “Hamers, hakbijlen, schroevendraaiers, traangas, lichtkogels, ijzeren staven… het ligt een paar uur na de vechtpartij uitgestald in het politiebureau in Beverwijk.”

(Babs Assink, Radio Rijnmond)

Meerdere gewonden lagen toen in het weiland. Twee bleven er liggen. De rest werd meegenomen door hun kameraden. Een van de twee overleed later in het ziekenhuis.

Wedstrijd

Met een korte vertraging ging de wedstrijd tussen AZ en Feyenoord wel van start in Alkmaar. Zowel Dirk Scheringa, de voorzitter van AZ, als zijn collega van Feyenoord Jorien van den Herik, vonden dat het voetbal niet mocht wijken voor relschoppers.

Direct na de wedstrijd in Alkmaar werden 28 Feyenoord-supporters aangehouden. Stuk voor stuk werden alle aanwezigen in het uitvak gecontroleerd op verwondingen of bloed op de kleding. De verdachten zijn overgebracht naar het politiebureau voor verhoor.

Dit artikel gaat verder onder deze advertentie



Schok

Het slachtoffer is niet de eerste hooligan die in Nederland om het leven kwam. In 1991 stierf een aanhanger van FC Twente na een steekpartij in het centrum van Enschede. De dader werd veroordeeld tot vier jaar cel. 

De gebeurtenissen van vanmiddag worden gezien als een nieuw dieptepunt. Minister Sorgdrager van Justitie spreekt over een ‘totale gekte’. Ze gaat op korte termijn in gesprek met minister Dijkstal van Binnenlandse Zaken, de politie, justitie, de burgemeesters en de KNVB. 

“We hebben in Nederland nog nooit meegemaakt dat mensen met elkaar afspreken om oorlog te voeren en elkaar af te maken”

Minister Winnie Sorgdragen in Studio Sport.

Sorgdrager wil voorlopig nog niets zeggen over maatregelen, zolang het onderzoek naar de veldslag nog niet is afgerond. 

De Rotterdamse burgemeester Peper pleitte ervoor dat groepen relschoppers collectief opgepakt en veroordeeld kunnen worden. 

Oppositiepartijen CDA en VVD vinden dat hooligans zwaarder gestraft moeten worden. De coalitiepartij PvdA ziet niets in het strenger straffen van relschoppers. De fractie zegt dat de politie slimmer te werk moet gaan en bijvoorbeeld moet proberen om te infiltreren in dit soort groepen hooligans. Daar is CDA-kamerlid Lansink het mee eens. “Afluisteren, e-mail opsporen, dat soort dingen”, zegt hij tegen NRC Handelsblad. “Want dit wordt te gek om los te lopen.”


Hoe ging het verder?

Uiteindelijk wordt Leonardo P. voor de rechter gebracht voor de fatale mishandeling van Carlo Picorni, het slachtoffer. Hij krijgt vijf jaar cel. Ook wordt hij veroordeeld voor poging tot doodslag op een andere Ajax-hooligan. 

Feyenoord-hooligan Daniël C. krijgt een celstraf voor het neersteken van de zwaargewonde Ajax-relschopper. Marco P. werd veroordeeld voor betrokkenheid bij de fatale mishandeling van Picorni. Vincent M. werd veroordeeld voor het slaan van de andere Ajax-hooligan met een knuppel.

Bronnen:

RTV Rijnmond – Vergeten Verhalen – De voetbalrellen van Beverwijk

 NRC Handelsblad – 24-03-1997 – Supporters slaags, dode bij voetbalrel

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 22-03-2022

Verhaalnummer:

ROTTERDAM – De rechtszaak die Feyenoord aanspande tegen de KNVB zou wel eens het einde kunnen betekenen van de nieuwe televisiezender Sport7. De club is vanmiddag door het gerechtshof in het gelijk gesteld: de televisierechten van voetbalwedstrijden in de Eredivisie liggen in eerste instantie bij de clubs. Morgen is er crisisberaad bij de KNVB.

Een jaar geleden heeft de KNVB de rechten op wedstrijdbeelden verkocht aan Sport7. Volgens het gerechtshof mag de bond die rechten niet doorverkopen zonder toestemming van de clubs. Als Feyenoord weigert om mee te werken aan een live-uitzending, dan is dat zijn ‘fundamenteel recht’, zei mr. J. Willems.

‘Verschrikkelijke gevolgen’

KNVB-directeur Vogelzang liet aan het ANP weten dat de uitspraak van de rechter ‘verschrikkelijke gevolgen’ kan hebben voor het betaald voetbal. Sport7 betaalt 140 miljoen gulden voor de televisierechten, maar dat contract is alleen geldig als de rechten bij de voetbalbond liggen.

Als de clubs nu op eigen houtje mogen onderhandelen, dan zou dat een enorme chaos kunnen veroorzaken, zei Vogelzang. Hij riep op tot solidariteit binnen de clubs.

De uitspraak van het hof is een tussentijds vonnis. Volgens Feyenoord-directeur Nicole Edelenbosch zou de definitieve uitspraak, volgende maand, een ‘grote overwinning kunnen zijn voor de club’. “Maar niet dat het de bedoeling is om de voetbalbond het vel over de neus te halen”, zei ze tegen het ANP. “Maar als de KNVB verstandig is, komt men voor 20 december met een voorstel naar Feyenoord.”

“We zijn blij dat we weer terug hebben wat ons onrechtmatig is ontnomen”

(Mr. Nicole Edelenbosch, Volkskrant, 09-11-1996)

In de aanloop naar de uitspraak had Feyenoord al aangekondigd een veto uit te spreken over de uitzendingen van Feyenoord – NAC (komende dinsdag) en Feyenoord – Ajax (over twee weken).

Volgens Edelenbosch loopt de verkoop van kaarten ver achter, omdat mensen thuis naar de televisie kunnen kijken. Alleen als de wedstrijd bijna uitverkocht is, dan mag de uitzending doorgaan van Feyenoord.

De KNVB spande vervolgens een kort geding aan over beide wedstrijden, dat komende maandag zou dienen. Maar na de tussentijdse uitspraak van vandaag, zijn die rechtszaken van de baan.

Diep in de rode cijfers

Het verhaal van Sport7 is vooral financieel een debacle. De zender werd eind vorig jaar opgericht door de KNVB en bedrijven als Philips, Nuon, de Telegraaf en Endemol. In februari van 1996 werd de oprichting aangekondigd.

“We gaan iets nieuws doen”

(Jos Staatsen bij de oprichting van Sport7)

Veel weerstand

De nieuwe zender werd niet met open armen ontvangen. Wethouder Dick Jense startte een landelijke actie tegen de stijging van de kijk- en luistergelden, waaruit Sport7 zou moeten worden betaald. Hij mailde al zijn collega’s in het hele land met de oproep om niet akkoord te gaan met een stijging van de lasten.

De kosten waren twee gulden per kijken, of zoals Sport7 het zelf omschreef: ‘voor de prijs van een zak patat per maand’.

De kabelexploitanten lieten toen al weten dat het plan alleen zou slagen als de zender achter een decoder zou komen te zitten. Ze waren niet van plan om de twee gulden per kijker op te hoesten.

Maar Nederland was nog niet klaar voor een sportbetaalzender, zo was de uitleg van Sport7. Het voetbal bleef op het open net, met als gevolg dat de zender in de eerste honderd dagen meer dan honderd miljoen gulden verlies maakte.

(Dit artikel gaat verder onder deze advertentie)



Directeur Kivits zei vorige week in NRC Handelsblad dat er 175 miljoen gulden bij moet, omdat een faillissement anders onvermijdelijk zou zijn. Die uitspraak was voor de aandeelhouders een complete verrassing.

Ook de clubs waren vanaf het eerste moment niet allemaal voorstander van het sportkanaal. Twee weken na de aankondiging van de sportzender ging de algemene vergadering van de Eredivisie weliswaar akkoord, maar door het tegenstemmen van Ajax, Feyenoord, Cambuur en Dordrecht’90 was de draagkracht voor het plan gering.

Toch ging de zender op 18 augustus van start, met als openingswedstrijd Ajax – PSV. Koos Postema presenteerde het programma.

Nog geen vier maanden later lijkt het erop dat Sport7 de grote verliezer is. Alleen een opmerkelijke uitspraak van de rechter volgende maand kan daar nog verandering in brengen, als Sport7 dan tenminste nog bestaat.


Hoe ging het verder?

Binnen een maand was het voorbij. De aandeelhouders zagen er geen heil meer in en gaven Sport7 de opdracht om de uitzendingen te staken. Dat gebeurde op 8 december, precies een maand na de tussentijdse uitspraak van het gerechtshof.

Een dag na de tussentijdse uitspraak werd Fons van Westerloo van SBS6 benaderd om mee te werken aan een reddingsplan. Endemol was op dat moment al uit het project gestapt.

De aandeelhouders zagen niets in dat plan. Ze weigerden om een bankgarantie te betalen van 180 miljoen gulden. Sport7 diende een claim in bij de KNVB van 200 miljoen gulden, omdat het afspraken over het uitzenden van wedstrijd niet nakwam. Het sectiebestuur van de KNVB trad vervolgens af. [NB als je het gedeelte over hoe het verder ging in de verleden tijd begint, moet je ook consequent blijven]

Om middernacht van 8 december ging het beeld van Sport7 op zwart.

Het einde van Sport7

Of de rechtszaak van Feyenoord nu daadwerkelijk het einde heeft betekend van Sport7 is niet helemaal duidelijk. De televisiezender zat al vanaf de eerste minuut in de rode cijfers en er moest zoveel geld bij, dat het eigenlijk al vrij snel een uitgemaakte zaak was. De Feyenoord-rechtszaak heeft het proces waarschijnlijk alleen maar wat versneld.

Betaald voetbal kijken bleef overigens bestaan. Via Filmnet (later Canal+) werden wedstrijden uitgezonden. Een sportzender met het Eredivisievoetbal kwam pas 17 jaar later weer terug. Fox Sports had de rechten van de live-wedstrijden van de Eredivisie opgekocht en zond alle wedstrijden live uit.

Dat het nu wel mogelijk was, heeft met de ontwikkeling van de televisiewereld en de kijker te maken. Televisie was nu digitaal. Er hoefde geen aparte decoder te komen, wedstrijden konden on-demand besteld worden. Daarnaast zijn de protesten tegen het uitzenden van de wedstrijden ook volledig verdwenen, omdat de stadions een stuk voller zitten dan in de jaren ’90.

Bronnen:

Leids Dagblad – 9 november 1996 – Bom onder contract met Sport 7

Trouw – 9 november 1996 – KNVB maakt zich zorgen over gevolgen tussenarrest

Volkskrant – 9 nvoember 1996 – Sport 7 besteedde honderd miljoen in 113 dagen

Volkskrant 9 november 1996 – Tussenarrest met mogelijk grote gevolgen

Wikipedia – Sport 7

Verdwenen merken – De verloren wedstrijd van Sport 7

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 01-10-2018

Verhaalnummer: 229

ROTTERDAM – De Erasmusbrug in het centrum van Rotterdam is per direct voor al het verkeer gesloten, nadat de brug begon te trillen door de wind. Meerdere mensen die op dat moment op de brug liepen zijn van de brug gevlucht. Toch liepen die mensen geen gevaar, zegt de gemeente Rotterdam.

Door de zuidwestenwind, kracht 6 tot 7, begonnen de tuien van de nieuwe brug te trillen. “Het lijkt wel een gitaar”, zei Radio Rijnmond-verslaggever Jack Kerklaan lacherig. Toch benadrukt de gemeente dat er geen schade is aan de brug en dat er geen instortingsgevaar is.

In de dagvantoen-podcast was er een terugblik op de ‘kinderziektes’ van de Erasmusbrug. Vanaf 17:00

Aanvankelijk bestond de angst dat de brug in zijn geheel was losgeraakt, maar dat was niet het geval. Door de bewegende tuien bewoog het brugdek deels mee en dat was te voelen. “Het is een geïntegreerd geheel. Als iets begint te trillen, trilt alles mee”, zegt H. Dieterman van de TU Delft over de brug in Trouw. “Alle bruggen schommelen, dat hoort zo, maar het moet niet te erg worden. Op een brug die te erg schudt, voelen mensen zich niet meer veilig. Ook slijt de brug harder.”

Inmiddels zijn de klapperende tuien met nylon touwen vastgemaakt om het zwiepen tegen te gaan. Ook is gemeentewerken een inspectie begonnen. Een uur na de sluiting mochten de schepen weer onder de brug door. Wanneer het wegverkeer weer van de brug gebruik kan maken is niet duidelijk.

Schokdempers

Volgens ingenieur Hardenberg, die toezicht hield bij de bouw van de Willemsbrug, eind jaren ’70, zegt in Trouw dat er wel noodplannen klaarlagen voor als de kabels zouden gaan trillen, maar dat die noodplannen nooit zijn gebruikt. “Ze hebben de tuien onderling verbonden”, legt hij uit in de krant. “Dat dempt de trillingen. In Frankrijk hebben ze op een grote hangbrug over de Seine ook later schokdemers geplaatst.

De verwachting is dat de schokdempers van de tuien nog niet strak genoeg zijn afgesteld, maar dat is niet zeker.



Eerdere problemen

De sluiting van de brug komt precies twee maanden na de opening door Koningin Beatrix. Sindsdien zijn er meer problemen geweest, zoals loslatend asfalt op de brug en problemen met de slagbomen. Sindsdien heeft de brug onder Rotterdammer het predikaat ‘zorgenkindje’ gekregen en de problemen van vandaag zullen daarbij niet helpen.

De Erasmusbrug kostte 365 miljoen gulden en werd in ongeveer een jaar gebouwd.


Hoe ging het verder?

Later bleek dat de pyloon, het brugdek en de puien nooit zijn getest in een windtunnel.

De trilling in de tuien werd veroorzaakt door de regen. Door het laagje water dat op de tuien zat begonnen de tuien te resoneren in de wind.

Om de trillingen te dempen zijn nieuwe schokdempers geplaatst.

Bronnen:

Radio Rijnmond – 04-11-1996 – Post in de Middag

Trouw – 05-11-1996 – Bouwers geloven niet dat Erasmusbrug op instorten staat

De Volkskrant – 05-11-1996 – Erasmusbrug kan niet tegen fikse bries

De Volkskrant – 06-11-1996 – ‘Zwabberen van Erasmusbrug is doodnormaal’

Trouw – 07-11-1996 – Erasmusbrug slachtoffer van blinde vlek ontwerpers

Auteur: Dave Datema

Gepubliceerd op: 04-11-2021

Verhaalnummer: 241